Waarom peilingen niet boeien

Het is hét instrument voor het meten van publieke opinie, en voor de journalistiek een manier om iets hierover te kunnen plaatsen wanneer er weer eens een geruchtmakend onderwerp het nieuws domineert. Peilingen. Al een paar jaar zijn er drie grote onderzoekscentra, die zich specifiek richten op wat men in Nederland nou van iets vindt. Peil.nl van Maurice de Hond is de bekendste, maar ook TNS NIPO en het Franse Ipsos Synovate zijn grote spelers in opiniepeilingen. Hun enquêtes bevatten regelmatig nieuwe vraagstukken, maar de grootste aandachttrekker is de peiling over welke politieke partij nou die week of maand de grootste van Nederland zou zijn.

En die peiling is, op een paar uitzonderlijke situatie na, eigenlijk een beetje onzin. Lees verder

Advertenties

Mijn eerste campagne

De verkiezingen voor de waterschappen en de Provinciale Staten zijn eindelijk voorbij. D66 heeft het beste resultaat in 25 jaar gehad, de Eerste Kamer is nog nooit zo verdeeld geweest als nu, en volgens mij weet nog steeds niemand eigenlijk wie er überhaupt in de Provinciale Staten is gekomen. Maar hé, de treinstations staan in elk geval niet meer vol met van die mensen in jasjes met een partijlogo die flyers uitdelen.

Ik was één van die mensen.

Kijk maar.

Lees verder

Het misbruik van lokale verkiezingen

Pamfletjes, posters, peilingen en politieke praat: de verkiezingscampagne voor de Provinciale Statenverkiezingen is deze week begonnen. Of nouja, provinciaal? Het draait meer om de Eerste Kamer, die indirect wordt samengesteld door deze Provinciale Staten. En omdat deze omslachtige constructie nu eenmaal cruciaal is voor het beleid van dit kabinet spelen de lokale thema’s deze campagne tweede viool. Zonde, want daar gebeuren eigenlijk een heleboel andere dingen. En als landelijk beleid blijkbaar zo populair is, waarom zijn er dan geen losse Eerste Kamerverkiezingen?

SPposter
De SP gebruikt komende verkiezingen voor landelijke doeleinden. Slim, maar uiteindelijk niet de bedoeling.

Lees verder

Waarom het CDA minder stemmen maar meer zetels heeft dan D66

Mede dankzij de bijzondere uitslag kan ik nog één blog over de Europese verkiezingen schrijven. Nu de definitieve uitslag binnen is, is namelijk duidelijk geworden dat het CDA in ieder geval in Europa nog altijd een grootmacht is. Christenen en agrariërs zijn traditioneel bevolkingsgroepen met en hoge opkomst, zeker wanneer een verkiezing deels over landbouwsubsidies gaat. Het CDA werd om deze reden met 5 zetels de grootste Nederlandse partij in het Europees Parlement. D66 haalde net iets meer stemmen, maar krijgt slechts 4 zetels. Hoe dit komt? De meeste nieuwsberichten hierover melden enkel dat dit komt door de lijstverbinding die het CDA heeft met ChristenUnie-SGP, maar legt daarna niet uit hoe dit in zijn werk gaat. Ik hoop jullie dit proces zo helder mogelijk uit te kunnen leggen met een aantal grafieken die ik in een klein uurtje in elkaar heb geflanst in Paint.

Lees verder

Waarom wij (toch maar niet) UKIP stemmen

Thijs verdiept zich al langer in de Europese verkiezingen vanuit Nederlands perspectief, maar in het Verenigd Koninkrijk is er ook iets interessants aan de hand. Daar is UKIP (United Kingdom Independence Party) een politieke partij die vrij veel controverse oproept. Decennia lang zijn de enige partijen die het noemen waard waren Labour, Liberal Democrat en Conservative geweest, maar UKIP komt tegenwoordig meer en meer in het nieuws. Dit heeft vooral te maken met hun ferme overtuiging dat Groot-Brittannië afstand moet nemen van de Europese Unie. Het (volgens hen te vrije) immigratiebeleid speelt in dat standpunt een grote rol, wat gepaard gaat met een reputatie van racisme. Vandaag ging de hashtag #WhyImvotingUKIP trending in Groot-Brittannië. Dit was bedoeld als een hashtag die UKIP ten goede zou komen, maar dat pakte iets anders uit dan gepland.

heterosexual male

 

Lees verder

Just here because I have to be: waarom stemplicht een slecht idee is

Met mijn vierde en laatste blog over de verkiezingen van het Europees Parlement ga ik toch nog een beetje valsspelen, omdat ik het over een effect ga hebben dat niet alleen voorkomt in Europa, maar ook bij de gemeente, de Provinciale Staten, en soms zelfs de Tweede Kamer. De opkomst bij de verkiezingen voor het Europees Parlement dreigt namelijk niet best te worden: slechts 39 procent. Ter vergelijking: bij de vorige waterschapsverkiezingen (weten jullie waar dit over gaat? Ik ook niet!) zijn er waterschappen geweest waar de opkomst even hoog was. Dit soort dramatische opkomstcijfers nodigt uit tot een discussie over het verplicht stellen om naar de stembus te gaan.

En dat is een erg slecht idee. Lees verder

Het Europees Parlement – Overzichtelijk maar Ingewikkeld

Afgelopen weekend had de nationale televisie een vernieuwde focus op Europa, zij het op een andere manier dan waar ik het vandaag over ga hebben. In deze maand hoop ik wat meer informatie te geven over de verkiezingen voor het Europees Parlement die wat verder gaat dan “YAY!” of “BOO!”. Deze keer ga ik het hebben over waar men daadwerkelijk op kan stemmen. Lees verder