Gelukkig vier ik mijn verjaardag

Vandaag word ik 22. Dat wordt als het goed is een vrolijke aangelegenheid, tenminste, dat mag ik hopen. Ik ben blij dat ik dit jaar wederom echt mijn verjaardag ga vieren en ik hier ook echt zin in heb. Dat is namelijk niet altijd zo geweest. Omdat ik vandaag jarig ben én het deze week Mental Health Awareness Week is, wil ik in deze column een beetje extra aandacht besteden aan geestelijke gezondheid.
De Columnisten zijn sowieso niet vies van schrijven over deze onderwerpen. Zo schreef Thijs meer dan twee jaar geleden al een blog over zijn ervaringen. Zo ook Meike die februari vorig jaar al openhartig over haar eigen ervaringen over mentale vermoeidheid berichtte. Zelf heb ik er ook over geschreven. Toen had ik het over het feit dat mentale ziektes nog altijd niet op hetzelfde begrip kunnen rekenen als fysieke ziektes. Helaas is er aan dat laatste nog weinig veranderd. Hoewel campagnes als deze helpen en er steeds meer aandacht lijkt te zijn voor mentale problematieken, blijft het een moeilijk gebied. Daarom deze week geen column waar ik een zware mening verkondig en tegen dingen aantrap, ik wil bij dezen alleen mijn steentje bijdragen aan de acceptatie van mentale ziektes en problemen.

Je zou kunnen stellen dat dit deels uit egoïstische redenen is. Hoewel ikzelf (bijna) geen diagnose achter mijn naam heb staan, heb ik wel veel te maken gehad met geestesziektes en mentale problemen in mijn omgeving en bij mijzelf. Ik weet hoe het is om wekenlang niet op te willen staan, omdat niets zin lijkt te hebben. Ik weet hoe het is om niets meer echt te voelen, waardoor niets er echt toe doet. Ik weet ook hoe het is om te horen dat mensen waarom je geeft, niet meer willen leven doordat zij de dingen die in hun hoofd afspelen, niet meer aan kunnen. Ik weet ook dat ik zonder hulp van vrienden en professionals, ik waarschijnlijk niet mijn 22e verjaardag aan het vieren was vandaag. Daarom schrijf ik deze column. Niet om medelijden op te wekken, want ik meen het als ik zeg dat ik dankbaar ben voor het leven dat ik heb. Wel om nog meer aandacht te vragen, om duidelijk te maken dat het iedereen kan overkomen.

Het is moeilijk te spreken voor anderen, wanneer het over dit onderwerp gaat. Elke ziekte of stoornis die invloed heeft op de mentale gesteldheid functioneert immers anders en uit zich per persoon op een andere manier. De ene depressie is de andere niet, net zoals angststoornissen van twee verschillende personen totaal niet op elkaar kunnen lijken. In de praktijk kunnen veel mensen gebaat zijn bij het gebruik van medicatie en het zou prettig zijn als zij daar stigmavrij de voordelen van kunnen genieten. Zo is er op dit moment een campagne op Instagram bezig waarmee mensen die medicatie gebruiken voor hun geestelijke gezondheid, het taboe proberen te doorbreken met de hashtag #Medicatedandmighty.

Het stigma moet van medicijngebruik af. Het zoeken van professionele hulp is namelijk belangrijk, óók als dat meer is dan één keer in de zoveel tijd met een psycholoog praten, een praktijk die (gelukkig) wel steeds meer geaccepteerd wordt. Ikzelf heb ook veel moeite gehad met het accepteren dat sommige mensen nu eenmaal medicatie nodig hebben, omdat je door voor elke andere ziekte ook zou nemen. Het is onzin om een geestelijke ziekte of andere problemen niet te behandelen met medicatie, wanneer dat nou eenmaal het beste werkt. Natuurlijk zou het beter zijn als iemand zonder kan, maar de medicijnen zijn geen ‘happypillen’ zodat alles weer goed gaat. Het is een hulpmiddel om een fatsoenlijk leven te kunnen leiden.

We moeten meer leren spreken over geestelijke gezondheid, zeker met onze vrienden. Eén van de bijkomende problemen van vele geestelijke problemen is dat degene die er last van heeft, bang is om zijn omgeving tot last te zijn. Soms(!) kan alleen al een opmerking waaruit bezorgdheid blijkt een wereld van verschil maken. Denk deze week, en hopelijk daarna, dus wat meer na over jezelf en je vrienden. Gaat alles goed met jou? Heb je het idee dat het goed gaat met je vrienden, of maak je je zorgen? Ga er wat aan doen. Zoek zelf hulp of bied de hand aan die een ander kan vastklampen, je weet nooit hoe groot de impact is.

*Kleine note: ik heb geprobeerd zo correct mogelijk taalgebruik toe te passen, door het te hebben over ‘problemen’ en ‘ziektes’. Ik weet dat dit gevoel ligt en mocht ik een fout hebben gemaakt, dan hoor ik het graag.

Advertenties

One thought on “Gelukkig vier ik mijn verjaardag

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s