Een frisse blik

Sinds twee weken heb ik ook voor dit jaar een stageschool gevonden. Vandaag gaf ik daar mijn eerste les. Zoals ik in mijn eerste blog sinds onze pauze vertelde, heb ik vorig jaar mijn stage niet gehaald. Pas toen mijn eerste gesprek met mijn huidige stagebegeleider  er aan zat te komen besefte ik wat een effect dat niet-halen op mij heeft gehad. De avond voor dit gesprek zat ik huilend bij mijn ouders aan de eettafel. Huilend, omdat er in mijn studieloopbaan al genoeg is mis gegaan; huilend, omdat het dit keer toch echt wel moest lukken, en meer dan dat: huilend, omdat ik niet nog eens in het diepe donkere dal wilde zakken waar ik mezelf net uit had gesleept.

Het is me nu pas duidelijk dat het niet allemaal aan mij heeft gelegen. Ik geloofde  echt dat ik er niets van kon en dat mijn gebrek aan motivatie iets was dat ik vanbinnen moest fiksen. De afgelopen weken en maanden is het me al gelukt dat beetje bij beetje van me af te zetten, maar de grootste doorslag heeft mijn nieuwe stage gegeven.  Dat merkte ik al bij binnenkomst.

Er was geen vanzelfsprekendheid en mijn taak zou niet zijn om af en toe een lesje over te nemen, waarvan voor alle partijen al duidelijk was dat het niet zo goed zou zijn als een ‘echte’ les.
Mijn nieuwe stageschool verleent mij geen gunst en ik ben de klassen niet tot last. In plaats daarvan is het een samenwerking. Ik help de school bij het ontwikkelen van de nieuwe manier van lesgeven die afgelopen jaar is geïntroduceerd – ik ben daarin geen specialist, maar zij waarderen de frisse blik. In ruil daarvoor wordt mij steun aangeboden bij mijn ontwikkeling als (toekomstig) docent. Dit is een nieuwe ervaring die ik vorig jaar helemaal niet zo heb meegemaakt.

Ik miste vorig jaar een gevoel van verantwoordelijkheid en toewijding en dat heeft mij problemen opgeleverd; terugblikkend heb ik echter niet het idee dat ik veel verantwoordelijkheden heb gekregen. Dat heeft daar dus zeker aan bijgedragen. Op mijn nieuwe stageschool is mij daarentegen direct een belangrijk project in de schoot geworpen en mijn begeleider is daarin meer overtuigd van mijn kunnen dan ik zelf ben. ‘Zo kan het dus ook’ is wat herhaaldelijk door mijn hoofd heeft gespookt, iedere dag dat ik die school verlaat weer.

Dat dal waar ik gelukkig dus weer uit ben staat zo te voelen dan ook niet weer voor de deur. Het is me duidelijk geworden dat hoe ik behandeld word een gigantische invloed heeft op hoe goed ik presteer. Ik slaap niet door mijn wekker heen als ik ergens graag wil zijn en ik raak minder afgepeigerd als ik het naar mijn zin heb, ook als mijn dag wél heel druk is. Ook voor mezelf als docent is dit een les geweest. Ik zal minder snel problemen afschuiven op luiheid of onwil van de kant van de leerling. Het is mijn taak om door middel van een respectvolle benadering luiheid en onwil de kop in te drukken. Medewerking komt van twee kanten.

Advertenties

One thought on “Een frisse blik

  1. Gerben 30 november 2015 / 18:47

    Whahaha lagge pik xD Lkkr janke gek
    me je gijte wolle sokke geseik ga je niks bereike schat
    wa jij eg mot doen is gewoon lkrr dikke pik likke
    nie die van mij maar ken wel wa gaste die zon dikkert als jou wel luste xD
    lekke naaie he
    xD

    GERBEN

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s