Waarom peilingen niet boeien

Het is hét instrument voor het meten van publieke opinie, en voor de journalistiek een manier om iets hierover te kunnen plaatsen wanneer er weer eens een geruchtmakend onderwerp het nieuws domineert. Peilingen. Al een paar jaar zijn er drie grote onderzoekscentra, die zich specifiek richten op wat men in Nederland nou van iets vindt. Peil.nl van Maurice de Hond is de bekendste, maar ook TNS NIPO en het Franse Ipsos Synovate zijn grote spelers in opiniepeilingen. Hun enquêtes bevatten regelmatig nieuwe vraagstukken, maar de grootste aandachttrekker is de peiling over welke politieke partij nou die week of maand de grootste van Nederland zou zijn.

En die peiling is, op een paar uitzonderlijke situatie na, eigenlijk een beetje onzin. Lees verder

De meningmaker

Op mijn Twitter-timeline kwam ik vandaag een aantal verontruste berichten tegen naar aanleiding  van de Pauw-uitzending van gisteravond (donderdag 15-10). Daar was namelijk een jongeman uitgenodigd die zichzelf een ‘opiniemaker op Facebook’ noemde. In dit geval hield die titel in dat hij op Facebook een bericht had geplaatst waarin hij voorstelde alle Israëlische toeristen in Nederland total loss te slaan. Daar is vervolgens aangifte van gedaan wegens oproepen tot geweld en toen werd hij uitgenodigd bij Pauw. Want blijkbaar heb je daar recht op als je op Facebook opiniemaker bent (wanneer zal de rest van Nederland uitgenodigd worden?). Toegegeven, de jongen (Youness Ouaali) heeft een iets groter publiek dan de gemiddelde Nederlander op Facebook, maar anders dan dat is hij een volstrekt onbeduidende man die een bijzonder ongenuanceerde opinie heeft gemaakt.

ouaali

Lees verder

De juiste reactie op verhuftering

Ik maakte een tijdje geleden een avondwandeling door mijn woonplaats Leiden. Het was nog gedurende de nazomer, het was droog en nog niet zo vervelend koud als het afgelopen dagen was. Tijdens die wandeling gebeurden er, waarschijnlijk toevallig, vlak na elkaar twee dingen die me aan het denken hebben gezet over verhuftering, en hoe je daarmee om moet gaan. Ik heb echter geen definitieve conclusies. De reden daarvoor is dat je in een situatie terechtkomt waarbij je alleen maar kan verliezen.

Lees verder

Gelukkig vier ik mijn verjaardag

Vandaag word ik 22. Dat wordt als het goed is een vrolijke aangelegenheid, tenminste, dat mag ik hopen. Ik ben blij dat ik dit jaar wederom echt mijn verjaardag ga vieren en ik hier ook echt zin in heb. Dat is namelijk niet altijd zo geweest. Omdat ik vandaag jarig ben én het deze week Mental Health Awareness Week is, wil ik in deze column een beetje extra aandacht besteden aan geestelijke gezondheid.
Lees verder

Ik wil een handtekening!

12068527_1049459328460903_3986856708042983121_oExact een week geleden was ik naar een concert van Weird Al Yankovic in de Melkweg. Voor degene bij wie dat geen belletje doet rinkelen: dat is een Amerikaanse zanger die tientallen parodieën op zijn naam heeft staan van o.a Michael Jackson, Eminem en Lady Gaga. Gooi zijn trademark, een accordeon, in de mix en je avondje Weird Al is compleet. Luisteren is echt meemaken, dus daarom was ik benieuwd hoe het concert zou bevallen. En nu, terugkijkend, kan ik zeggen: het was fantastisch! En daarom besloot ik geheel spontaan na afloop een handtekening te gaan halen.
Lees verder

Een frisse blik

Sinds twee weken heb ik ook voor dit jaar een stageschool gevonden. Vandaag gaf ik daar mijn eerste les. Zoals ik in mijn eerste blog sinds onze pauze vertelde, heb ik vorig jaar mijn stage niet gehaald. Pas toen mijn eerste gesprek met mijn huidige stagebegeleider  er aan zat te komen besefte ik wat een effect dat niet-halen op mij heeft gehad. De avond voor dit gesprek zat ik huilend bij mijn ouders aan de eettafel. Huilend, omdat er in mijn studieloopbaan al genoeg is mis gegaan; huilend, omdat het dit keer toch echt wel moest lukken, en meer dan dat: huilend, omdat ik niet nog eens in het diepe donkere dal wilde zakken waar ik mezelf net uit had gesleept.

Lees verder

Geen peil om op te trekken

Het is het roze blog weer eens gelukt om landelijk nieuws te worden. GeenStijl -tendentieus, ongefundeerd en nodeloos kwetsend- heeft in samenwerking met het Burgerforum EU en het Forum van Democratie voor het tweede nationale referendum in de Nederlandse geschiedenis gezorgd. Na een extensieve campagne zijn ze erin geslaagd om meer dan 300.000 handtekeningen te verzamelen om te kunnen stemmen over het Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds. Referenda zijn een prachtig iets, maar dit verdrag is hiermee slachtoffer geworden van gruwelijk misbruik om een politiek statement te maken.  Lees verder