Over Manchester, Edinburgh en hoe het best een stad te leren kennen

De Columnisten van Catan zijn er een tijdje tussenuit geweest en in de afgelopen paar maanden is er bij iedereen veel gebeurd. Men had belangrijke stages te lopen of scripties te schrijven, maar voor mij was het meest toonaangevend juist dat ik mijn stage afgelopen jaar niet heb gehaald. Dat heeft als consequentie dat ik komend collegejaar niet in Manchester zal doorbrengen, wat wel de bedoeling was. Daar heb ik me inmiddels met opgeheven hoofd weer overheen gezet en zo kon ik met goede moed mijn vakantie in gaan. Deze is niet zo indrukwekkend geweest als Thijs’ reis door Europa en Thomas’ Suprise Me-vakantie, maar het was daarom niet minder welkom.

Omdat mijn halve hart inmiddels al in Manchester ligt en ik daar tegen alle verwachtingen in toch niet negen maanden ga doorbrengen, besloot ik daar naar terug te keren. Het is de enige stad buiten Utrecht waar ik het gevoel heb gehad me écht thuis te kunnen voelen, dus ik ging met alle liefde terug. Manchester is namelijk een stad met een rijke geschiedenis, waar vooral in kunst en muziek nog veel van te merken is. Hoewel de stad als oude industriestad niet het meest modern oogt, is het op gebied van cultuur een heel levende en ook toonaangevende stad. Je hoeft nooit ver te lopen om een kroeg met live muziek te vinden, platenzaken en ateliers zijn volop aanwezig en toen ik eens in het park zat begon er enkele meters van mij vandaan een spontaan concert  waar een flink aantal mensen op af kwam.

Night n Day in Manchester is gezellig en heeft veel live (lokale) muziek

Het bijzonder leuke aan mijn vakantie is dat ik de helft ervan in hostels en de andere helft couchsurfend heb doorgebracht. Dat maakte dat ik met internationale reizigers de stad als toerist kon ontdekken, maar ook dat ik met locals de stad in kon gaan, hun favoriete plekjes kon leren kennen en mijzelf als bijna ware ‘Mancunian’ door de straten kon begeven. Zo heb ik eerst veel opgetrokken met een jongen uit Moldavië, twee meisjes uit Duitsland en een jongen uit Australië, en bevond ik me vervolgens net zo gemakkelijk in het gezelschap van vier Engelse meisjes die mij wel eens zouden laten zien waar in Manchester het écht leuk is. De tweedeling is de ideale manier om een stad op verschillende manieren te laten kennen, maar daarbij is wel van belang dat je in je eentje bent. Mensen ontmoeten in hostels gaat op die manier veel gemakkelijker omdat je veel makkelijker aanspreekbaar bent, en couchsurfing hosts zullen ook sneller iemand een slaapplaats aanbieden als er slechts één matras klaargelegd hoeft te worden.

Het meisje bij wie ik couchsurfte stuurde mij naar John Ryland’s Library want daar lijkt het op Zweinstein

Tussen mijn drie nachten hostels en drie nachten couchsurfen in Manchester in, ben ik ook nog een enkel nachtje naar Edinburgh geweest. Daar vond namelijk het populaire Fringe festival plaats, waar één van mijn favoriete comedians, James Acaster, optrad. In tegenstelling tot in hostels en bij couchsurfen is Fringe festival helaas niet de plek om heen te gaan als je in je eentje bent. Ik was een uur voor het optreden begon aanwezig en dacht nog even iets te eten en een biertje te drinken. Festivals zijn echter vaak een plek waar mensen in groepen heen gaan, en vooral als zij een specifiek optreden willen zien. Ik belandde dus op een trapje met mijn bakje falafel op schoot en biertje naast me en zat zo de laatste drie kwartier voor James Acaster’s optreden door. James Acaster maakte dat later gelukkig helemaal goed en de volgende dag bleek Edinburgh ook een heel mooie stad om in je eentje, buiten het festival om, eens goed te bezichtigen.

Edinburgh is heel mooi maar het is heel moeilijk om foto’s te maken die de indrukwekkendheid goed weergeven

Al met al ben ik slechts een week weggeweest, maar dat is wel een week geweest die voor mij veel heeft duidelijk gemaakt. Zo ben ik bevestigd in mijn overtuiging dat Manchester de place to be is, blijk ik best goed nieuwe vrienden te kunnen maken en lijkt ook mijn Engels beter te worden met elke dag dat ik mij in een Engelssprekende omgeving bevind. Als het goed is ga ik nu het collegejaar van 2016-2017 wel in Manchester studeren, maar het is nog maar de vraag of ik tot dan kan wachten voor ik terugga.

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s