Het einde van K3: niet alleen jammer voor kleuters

K3, misschien wel de beroemdste popband voor jonge kinderen die het Nederlands taalgebied ooit heeft gekend, gaat ermee stoppen. Dat wil zeggen, de meiden (inmiddels rond de veertig, met uitzondering van de later ingestroomde Josje) willen eigenlijk kijken of ze opvolgers kunnen vinden die eventueel een doorstart kunnen maken. Het zou kunnen, maar vast staat dat het einde van een tijdperk is aangebroken. Begrijpelijk, maar toch jammer voor de massa’s kinderen die erg lekker gingen op die muziek. Maar was die muziek wel echt alleen voor kinderen?

In 1999 probeerden Karen, Kristel en (toen nog) Kathleen tevergeefs om zich te plaatsen voor het Eurovisie Songfestival. De jury vond het nummer dat ze toen zongen, ‘Heyah Mama’, niet veel aan, maar wellicht enigszins gedesillusioneerd besloot men om het nummer toch uit te brengen. Al snel werd het toch een grote hit, en dat komt doordat het onverwachts aansloeg bij een veel jongere doelgroep dan ze beoogden. Tot zover helemaal prima. Het wordt pas interessant als je naar de tekst van het nummer gaat kijken, die verraadt dat we hier niet te maken hebben met een doorsnee kinderliedje. Het bevat onder andere zinsneden als “Ik weet een plekje waar ze ons niet vinden – jij mag me verslinden”, en ook “Laat mij vanavond naar je kamer komen – in duizend hete dromen”. Ik moet toegeven dat ik dergelijke teksten toch heel anders interpreteerde toen ik jonger was.

Oké, dus hun eerste hit ging eigenlijk over seks. Daarna zijn ze gewoon kleuterpop gaan maken, toch? Op zich is dat waar, maar ze hebben van af en toe een wat dubieuzere tekst erin verwerken toch wel een beetje hun handelsmerk gemaakt. Neem bijvoorbeeld ‘Mijn hart staat in vuur en in vlam als je mij verwent’ (Oya Lele), ‘Dan draag ik een matrozenmuts, en niet veel meer dan dat’ (Liefdeskapitein), en zelfs Ik bijt in je oor,ik kietel je tot het pijn doet, besnuffel je tot je ’t uitroept, stop ik geef me over!’ (Ali Baba). Zo zijn er nog wel een paar voorbeelden te noemen, al zijn sommige misschien iets meer vergezocht. Niet helemaal wat je verwacht te horen van K3 misschien.

Maar in alle eerlijkheid, je kunt daar heel moralistisch en moeilijk over gaan doen; ik vind het zelf eigenlijk wel geinig. Het is niet alsof ik het vroeger, toen ik de liedjes vanuit een heel ander perspectief beluisterde, door had, noch mijn leeftijdsgenoten of de generatie na mij. Dus je zult er geen kind mee beschadigen. Bovendien maken die stiekem-toch-niet-zo-onschuldige teksten zo’n liedje, of zelfs een heel concert, ook nog een beetje leuk voor de ouders. (Oké, misschien vooral voor de vaders, zeker als je de outfits van de meiden in ogenschouw neemt.)

Maar helaas, K3 is niet meer. In ieder geval niet meer in de samenstelling die we allemaal kennen. Op zich denk ik dat ze op een prima moment stoppen. Ze hebben het maximale uit hun carrière gehaald, veel hits gescoord, maar de formule is een keer uitgeput. Gelukkig kunnen we altijd blijven luisteren naar de muziek die ze gemaakt hebben. Is het niet omdat onze (toekomstige) kinderen het geweldig vinden, dan wel om enigszins smerig glimlachend naar de tekst te kunnen koekeloeren.

Advertenties

One thought on “Het einde van K3: niet alleen jammer voor kleuters

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s