Jongenscrisis

Meisjes over de hele wereld doen het gemiddeld beter op school dan jongens. Misschien verwacht men dat dit voor mij een feministische overwinning is, maar dit is allerminst zo. Natuurlijk ben ik blij dat gemiddeld meer meisjes nu de kans krijgen (en nemen) op goed onderwijs dan vroeger. Het lezen van het artikel zet mij echter aan tot denken over een wereldwijd probleem, in plaats van tot vieren van een triomf. Er is namelijk veel meer sprake van een ‘jongenscrisis’ dan van een meisjeszege. Meisjes besteden meer tijd aan hun huiswerk, en meisjes lezen liever waar jongens sneller gamen. Ik zou graag denken dat de reden daarvoor is dat meisjes nou eenmaal veel slimmer zijn, maar ook ik zie in dat dat niet het geval is.

Een groot deel van dit verschil is waarschijnlijk te verklaren doordat jongens veel meer van elkaar verwachten dat zij school maar stom vinden. Het is niet cool om goed te zijn op school, om hard te leren en om daar waarde aan te hechten – dat was in mijn tijd ook al zo. Maar blijkbaar is deze groepsdruk onder jongens veel sterker dan hij is onder meisjes. Zoals het artikel ook al noemt zijn er andere verwachtingen van jongens dan van meisjes. Al sinds jaar en dag zijn de meisjes lief en de jongens stoer. En schoolwerk hoort nou eenmaal niet bij die stoere kant. Dubbel zoveel jongens als meisjes melden dan ook dat ze school ‘zonde van hun tijd’ vinden. Dat is jammer en daar moet iets aan gebeuren.

Ik kwam het artikel echter tegen omdat iemand die enkele regels eruit filterde die kon duiden op iets wat ‘reverse sexism’ of ‘omgekeerd seksisme’ heet: het voortrekken van meisjes. Want ja, het feit wordt ook benoemd dat jongens gemiddeld beter scoren op anonieme evaluaties dan op evaluaties mét naam. Dat kan meerdere oorzaken hebben. Het kan zijn dat leerlingen met een meer positieve houding in de les betere cijfers krijgen (soms als op zichzelf staand deel ‘participatie in de les’ maar ook vaak als ongemerkte invloed) – als dat vaker meisjes zijn, heeft dat consequenties voor de statistieken. Toch kan het ook zeker zo zijn dat vrouwelijke docenten een lichte voorkeur hebben voor vrouwelijke leerlingen. Dat is een schadelijke zaak, maar ik zou er vooral niet van uit willen gaan dat dat de norm is. En nog minder zou ik dat willen aanwijzen als het belangrijkste punt in het artikel.

In mijn ogen is het belangrijkste punt in dit artikel namelijk hetzelfde als dat in veel van mijn blogs: de manier waarop mensen (in dit geval jongens) denken zal op een subtiele manier aangepast moeten worden. Meestal pleit ik voor meer representatie omdat dat mensen een ander idee van de wereld en haar mensen kan geven. Dit is eenzelfde geval. Er moet iets om in de hoofden van jongens dat de druk tegen school laat wegebben. Dat kan niet te expliciet gaan; zeggen ‘je moet gaan leren’ krijgt een knul misschien een halfuur in de boeken, maar daarna ben je terug bij af. Laat daarentegen mannelijke rolmodellen een goed boek vasthouden en besteed vanaf de vroege jeugd aandacht aan de waarde van leren en onderwijs. Vertel het niet, maar doe het voor.
Want dat meisjes het goed doen is geweldig, maar dat jongens achterblijven is niemands bedoeling geweest.

Advertenties

One thought on “Jongenscrisis

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s