Het misbruik van lokale verkiezingen

Pamfletjes, posters, peilingen en politieke praat: de verkiezingscampagne voor de Provinciale Statenverkiezingen is deze week begonnen. Of nouja, provinciaal? Het draait meer om de Eerste Kamer, die indirect wordt samengesteld door deze Provinciale Staten. En omdat deze omslachtige constructie nu eenmaal cruciaal is voor het beleid van dit kabinet spelen de lokale thema’s deze campagne tweede viool. Zonde, want daar gebeuren eigenlijk een heleboel andere dingen. En als landelijk beleid blijkbaar zo populair is, waarom zijn er dan geen losse Eerste Kamerverkiezingen?

SPposter
De SP gebruikt komende verkiezingen voor landelijke doeleinden. Slim, maar uiteindelijk niet de bedoeling.

Lees verder

Advertenties

Mijn eigen passiviteit

Het zal de meeste (Amsterdamse) studenten niet ontgaan zijn dat het nogal heeft gerommeld de afgelopen dagen. Studenten van de Nieuwe Universiteit bezetten het Bungehuis, een belangrijk gebouw van de Universiteit van Amsterdam. Vandaag werd het Bungehuis leeggeruimd met de nodige politiemacht. Vandaag wil ik stilstaan bij de  passiviteit en desinteresse van studenten omtrent deze bezetting. En in het specifiek, bij mijn eigen houding.
Lees verder

Alcohol is niet de grote vijand

Zoals iedereen inmiddels wel weet, breek ik vaak een lans voor de legalisatie en acceptatie van drugsgebruik. Het doet me persoonlijk deugd om te zien dat ik daarmee zowel medestanders als tegenstanders heb gekweekt. Dat betekent in ieder geval dat mijn visie iets teweegbrengt. Toch zie ik aan beide kanten van het spectrum nog wel redeneringen die nogal vreemd zijn. Op dit moment wil ik vooral ingaan op een vreemde reactie die vaak de kop opsteekt bij mijn medestanders. Ik heb het dan over het demoniseren van alcohol.

Absoluut waar, maar dat zegt nog niet zoveel.

Lees verder

Enclaves: Permanent omsingeld

De tombe van Suleiman Shah in 2012, inmiddels afgebroken.

Als je denkt dat de Syrische Burgeroorlog niet nóg ingewikkelder kon worden, komt er een nieuwe, opvallende situatie bij. De Turkse regering heeft halsoverkop de ceremoniële enclave Suleiman Shah ontruimd, waar de grootvader van de eerste Turkse sultan begraven ligt. De reden was dat IS het op de enclave gemunt had, en een acuut gevaar vormde voor de soldaten en de tombe.

Technisch gezien is de tombe van Suleiman Shah geen echte enclave: de Turkse regering heeft enkel eigendom van het land, zonder soevereiniteit, via een verdrag met Frankrijk verkregen, maar het is wel een voorbeeld van de vele problemen die landen hebben gehad met enclaves. Een paar andere situaties.  Lees verder

Eenrichtingsdenkers

Ik heb een nieuwe band ontdekt. Ik luister het als ik vrolijk ben; ik wil ervan dansen en mee zingen en als de zon schijnt maakt het me gelukkig. Het is alleen jammer dat de meeste mensen verwonderd en afkeurend hun wenkbrauwen optrekken als ik hun naam noem. Ik ben sinds kort namelijk helemaal weg van One Direction. Ik geef meteen toe dat hun muziek niet de meest hoogstaande is; het is namelijk niet heel ingewikkeld. Wél schrijven ze allemaal mee aan hun eigen nummers en is er geen twijfel over mogelijk dat de muziek die ze maken ontzettend catchy is. In mijn ogen is de enige reden dat veel mensen zich tegen One Direction keren dan ook het feit dat ze vooral populair zijn onder tienermeisjes. En dat is zonder overdrijving de slechtste reden ooit.

Lees verder

De toevoeging van sportjournalistiek

Gisteren had ik mijn debuut als sportverslaggever. Nog nooit bezocht ik met de pen of de microfoon  een sportveld of sportcentrum, maar eindelijk was het zover. Voor de lokale omroep maakte ik een verslag over profschaatsers die door het momenteel gesloten Thialf Heerenveen inruilden voor het Groningse Kardinge. Een ervaring rijker, dat sowieso, maar verder absoluut niet mijn werkveld. Want over het algemeen vind ik de inhoud in het grootste deel van de sportjournalistiek ver te zoeken.
Lees verder

Onnodige woede over de friendzone

Al een hele tijd geleden schreef Meike een stuk over misogynie in teksten van bands als Mumford&Sons. Ze kaartte hier het probleem van het ‘Nice-guy’ syndroom en de friendzone die daarbij komt kijken. Meike was niet alleen in haar aversie tegen de friendzone, veel feministen richten hun boosheid op mannen die zich beroepen op deze friendzone en beschuldigen hen van het toe-eigenen van vrouwenlichamen. Behalve dat ik het ermee eens ben dat het ‘nice guy’ syndroom behoorlijk vervelend begint te worden, vind ik dit een conclusie die véél te ver gaat en haat oproept zonder duidelijke reden.

Voorbeeld v
Voorbeeld van de boze tegenreactie op de friendzone meme

Lees verder