De deken van de jeugd

Ik ben inmiddels weer anderhalve week klaar met mijn stage bij de Quest. Er is enorm veel veranderd in die korte tijd. Zo heb ik een nieuw huis en mag ik sinds vorige week nieuwsberichtjes schrijven voor HP/De Tijd. Heel tof allemaal, maar de grootste uitdaging gaat binnenkort beginnen. Dan duik ik de collegebanken weer in en is het tijd om af te studeren. Maar de grootste berg die ik nog moet beklimmen, is de keuze over hoe ik verder moet na dat afstuderen.
En daar ben ik niet bepaald goed in. In keuzes maken.  Mijn vervelende standaard antwoord op ‘wat zullen we eten?’ is toch vaak wel ‘Waar heb jij zin in?’. Om vervolgens natuurlijk kritiek te hebben op de keus van de ander. Nee, op het moment dat ik een keuze moet maken, vervallen al mijn heftige meningen en vlammende betogen. Keuzes maken is niet aan mij besteed, ik laat het liever anderen voor mij doen.

Maar dat gaat nu eenmaal niet, wanneer het draait om je eigen leven.  Dat zou ik overigens ook niet willen, want ik denk dat er maar weinig halve zolen zo stom zouden zijn geweest om mij naar een studie met het baanperspectief van Media&Cultuur te sturen. Die keuze heb ik namelijk ook last minute gemaakt, zonder naar een open dag te zijn geweest. Een goed gokje, eigenlijk. Maar die tijd is vervlogen. Het is tijd om volwassen, goed beredeneerde keuzes te maken.

En daar ben ik nog niet aan toe. Wanneer de volwassen wereld steeds dreigender dichterbij komt, verstop ik mij liever onder de deken van de jeugd. Zoals je vroeger veilig was voor monsters, als je voeten maar niet onder de dekens vandaan staken, zo ben ik nu veilig voor mijn keuzes als ik maar genoeg ontken dat ze er zijn. Onder mijn deken is het fijn, want daar denk ik vooral aan de mogelijkheden die ik in mijn toekomst heb, in plaats van de beperkingen. Ik denk dat het daar ook aan ligt: een keuze voelt in een beperking, omdat je met een keuze ook heel veel andere dingen niet kiest.

En ik wil niet heel veel dingen niet kiezen. Er zijn nog zo veel dingen die ik interessant vind. Dingen waarover ik wil lezen, horen en schrijven. Beslissen op basis van een toekomstperspectief vind ik doodeng: ik weet niet hoe mijn toekomst er uit moet komen te zien. Ik ben al blij als ik volgende week goed in mijn agenda heb geschreven.

Ik weet ook  eigenlijk best dat een keuze in een master niet mijn toekomst vastlegt, ik weet dat leren nog open staat. Maar ik besef me ook dat ik op een dag niet meer ‘die jonge student’ ben, en dat die dag steeds dichterbij komt. Daarom typ ik liever mijn angsten van me af, en verstop ik me nog eens dieper onder die deken. Kom erbij. Er is plek voor iedereen.

Advertenties

One thought on “De deken van de jeugd

  1. Bettine 30 januari 2015 / 09:52

    Nou, leren staat misschien wel altijd nog open, maar een tweede master doen is wel erg duur (tenzij je de eerste nog niet hebt afgerond als je met de tweede begint). Dus veel succes met kiezen! Ik ken je probleem ;-)

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s