Donald Tusk: een veelbetekenende president

Tusk (links) krijgt de vergaderbel overhandigd van Van Rompuy

Sinds 11:00 vandaag heeft de Europese Unie een nieuwe leider. Herman van Rompuy, voormalig premier van België, president van de EU sinds 2009, en al dan niet natte dweil, houdt het na 5 voor gezien. De vergaderbel is ceremonieel overgedragen aan Donald Tusk, die tot afgelopen september premier was van Polen, en het is nu de vraag in welke richting hij de EU zal gaan sturen. Ik heb in elk geval al een vermoeden.

De keuze voor voorzitter is tot nu erg symbolisch geweest. Van Rompuy was de eerste in deze functie, en zijn wat minder uitgesproken, technocratische persoonlijkheid heeft ervoor gezorgd dat de positie een stevige ondergrond heeft gekregen. Brulapen als de eerder gelinkte Nigel Farage ten spijt. Ook de keuze voor Tusk heeft onderliggende implicaties, vooral wat buitenlandse zaken en verhoudingen binnen de Unie zelf betreft.

Allereerst is Donald Tusk Pools. Ja, dat is inderdaad logisch als hij premier van Polen is geweest, maar de keuze voor een Pool is wat hier het belangrijkst is. Polen heeft namelijk de afgelopen jaren een zeer moeilijke diplomatieke relatie gehad met Rusland, waarbij aan Poolse zijde de tegenpartij praktisch veracht wordt. Het conflict komt voort uit de massamoord van Poolse officieren in Katýn in 1941, de pro-Russische communistische dictatuur van 1945 tot 1989, en de vraag wie wodka nou heeft uitgevonden. Nee, echt.

Maar iets recentelijk zijn er meer problemen tussen de landen. Toen in 2010 de president van Polen, Lech Kaczynski, op weg was naar een herdenking van het eerdergenoemde bloedbad bij Katýn, crashte zijn vliegtuig bij Smolensk. Er waren geen overlevenden, en boze tongen beweren dat de Russische geheime dienst een rol heeft gespeeld bij de dood van de zeer anti-Russische president. Nóg recenter is het conflict in Oekraïne, natuurlijk. Hierin speelt Polen wederom een grote rol: na de annexatie van de Krim mobiliseerde Polen zijn leger vlak bij de Oekraïense grens, en na de crash van MH17 annuleerde het land het vriendschapsjaar met Rusland (vergelijkbaar met het even zo succesvolle Nederland-Ruslandjaar in 2013). Maar liefst 49% van de Poolse bevolking staat uitgesproken negatief tegenover het land (pagina 37). Minder dan West-Europese landen, maar toch.

Poland can into Russian asskicking!

En de premier van dat land is nu de grootste leider van Europa. Dat belooft in elk geval geen makkelijke 2,5 jaar te worden voor de Russische PR-machine.

Maar ook intern heeft de keuze grote implicaties. Het is bovenal een bevestiging dat Duitsland steeds dominanter begint te worden binnen de Unie. Tijdens Tusks premierschap werden relaties tussen Polen en Duitsland zeer sterk verbeterd, en is de economie ook steeds minder op Moskou en meer op Berlijn gericht. Verwacht dus dat de positie van Duitsland op zijn minst even sterk zal blijven.

De termijn van Tusk is voorlopig relatief kort (tot juni 2017), maar hou rekening met dat hij een tweede termijn erachteraan zal plakken, waardoor we de gevolgen van zijn beleid tot na 2020 zullen zien. Waarschijnlijk zal de relatie met Rusland niet significant verbeteren, en blijft de positie van Duitsland gehandhaafd. Ik wil Tusk in elk geval het volgende wensen.

Powodzenia.

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s