Verkassen

Verhuizen is spannend en leuk, want je mag met alles wat je bezit een heel nieuw plekje in de wereld innemen. Iets nieuws dat van jou is, waar je nieuwe dingen kunt ontdekken en als je geluk hebt iets nieuws aan jezelf kunt ontdekken. Ook ik ga verhuizen, morgen. Nou is dat allemaal zo spannend nog niet, want mijn nieuwe plekje is een kwartier fietsen bij mijn huidige plekje vandaan. Toch begint het te kriebelen, om de leuke, maar ook de minder leuke dingen.

Behalve dat verhuizen namelijk natuurlijk hartstikke spannend is, is het ook ontzettend veel werk. Terwijl ik dit schrijf zit ik middenin mijn kamer, die een nog grotere rommel is dan het normaal al is – en dat wil wat zeggen. Maar dat komt omdat ik aan het inpakken ben. Zes grote verhuisdozen staan al op de hal en toch lijkt mijn kamer nog een slagveld. Overal liggen stapels papier (‘weg te gooien’ en ‘te bewaren’), staan nieuwe half-gevulde dozen te wachten op wat ze mee mogen nemen naar de nieuwe bestemming. Over blijven de prullaria. Ik heb zo ontzettend veel rommeltjes die ik misschien eens in de paar maanden gebruik, maar waarvan ik in de tussentijd het bestaan altijd vergeet. Wat ik daar nou weer mee aanmoet weet ik ook niet meer.

Morgen is de drukste dag van allemaal, dan gaat het slepen en sjouwen beginnen. Met mijn ouders en een aanhangwagen aan mijn zijde, mag ik dan de gehele inhoud van mijn huidige kamertje zes verdiepingen naar beneden en dan naar de andere kant van de stad verplaatsen. Bij het naar binnen verhuizen, bleek dat de planken van mijn kledingkast nauwelijks in de lift past en dat mijn tafelblad toch wel ontzéttend zwaar is. Toen stond ik er niet bij stil dat dit alles ook nog eens de weg terug naar buiten zou moeten vinden. Ik heb er zin in.

Gelukkig doen we het ook ergens voor. Hoewel ik een heel fijne anderhalf jaar heb gehad op mijn huidige plekje, zie ik er toch ook naar uit in mijn nieuwe (doch tijdelijke) kamer te settelen. Daar kan ik opnieuw beginnen. Misschien dat het daar wel lukt mijn administratie georganiseerd te houden. Misschien dat ik daar eindelijk de energie kan opbrengen mijn platenspeler aan te sluiten. Misschien, misschien, misschien krijg ik mijn leven daar wel op de rails. Dat is de meest positieve kant aan verhuizen: het vooruitzicht dat vanaf nu alles beter kan gaan worden. Het is net als nieuwjaar, wat maar een maandje later is dan mijn verhuisdatum. Er gaat een nieuw hoofdstuk voor je open, en je kunt dat vol frisse moed en optimistische ideeën openslaan. Het wachten is dan alleen op de maand daarna, waarin blijkt dat alles om je heen misschien anders is, maar jij nog precies dezelfde persoon bent. Maar daar denk ik nog even niet aan.

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s