Relatiedwang

Inmiddels ben ik alweer zo’n drie maanden vrijgezel. Dat is op zich niet echt een probleem en dit gaat dan ook geen blog worden over mijn eenzame leven. Ik wil het deze keer gaan hebben over dat een relatie een belangrijk element is van je identiteit, mocht je de wereld om je heen willen geloven.

Natuurlijk is het niet zo vreemd dat relaties belangrijk zijn in onze levens. Wij als sociale wezens verhouden ons bij uitstek tot anderen. Al onze relaties zijn belangrijk, familiebanden, vrienden, werkrelaties en natuurlijk degene die ’s avonds bij je op de bank zit. Niet gek dus, dat we er in het dagelijks leven nogal wat aandacht aan besteden.

Wat mij echter opvalt, is dat het wel of niet hebben van een relatie op zich al belangrijk is. De datingapps zijn razend populair en hoe ouder je wordt, hoe socialer geaccepteerd het is om op een ‘echte’ datingsite te zitten. Ik vraag me wel eens af of al deze mensen zelf wel echt een relatie willen, of dat het meer te maken heeft bij druk van uit te hand.

Bij mijn tientallen hospiteerrondes werd mij ook vaak die vraag gesteld. Of ik een vriend had. Of bij de ietwat geëmancipeerde huishoudens de vraag of ik lief, relatie of partner had. Nou nee, dat heb ik niet. Maar het antwoord ‘nee’ was vaak niet afdoende. Niet voor mij en niet voor andere kandidaten. De ‘nee’ werd snel gevolgd door een ‘nu even niet’ of ‘nouja, niet echt maar wel soort van.’ En ikzelf deed hetzelfde. Bij het zeggen dat ik single was benadrukte ik dat ik nu net vrijgezel was. Want kennelijk vond ik dat nodig.

En ik geloof er heilig in dat dit een stigma is wat misschien serieuzer is dan het op het eerste gezicht lijkt. Uitnodiging voor een gala via je werk? Waarschijnlijk altijd met een +1, zodat je je partner mee kan nemen. Mensen zullen vreemd opkijken als je in plaats daarvan met je beste vriendin op de proppen komt. Het kattenvrouwtje dat geen vriend, maar wel tien katten heeft, spreekt tot verbeelding en er zijn maar weinig mensen die onder een familie-uitje vandaan komen zonder ‘ en hoe is het in de liefde?’ te horen. Verder klinkt ‘happy single’ nog altijd eerder triest dan echt happy.

En dat terwijl het eigenlijk bijzonder weinig uitmaakt. Ik ben er heilig van overtuigd dat je leven net zo rijk kan zijn zonder relatie en dat het zelfs heel gezond is om een tijdje die +1 niet te hebben. Maar om me heen voel ik die druk, en zie ik die bij anderen. Vrienden en vriendinnen die zich zorgen maken omdat ze nog nooit een relatie hebben gehad, mensen die gek worden van die vraag telkens opnieuw.

Terwijl je zelf gewoon het belangrijkste bent. Je eigen leven hoort nou eenmaal om jou te draaien en dat mag ook best. Een beetje egoïsme heeft nooit iemand pijn gedaan. Vrijgezel zijn (op welke leeftijd dan ook) is niet zielig en moet ook maar eens wat normaler behandeld worden.

Vond ik het leuk om vrijgezel te worden? Nee, natuurlijk niet. Ik ben er ook niet zo goed in, want het maximale wat ik ooit vrijgezel ben geweest is net iets voorbij de zes maanden. Maar ik heb er goed vertrouwen in dat dat beter kan. Mijn (quasi serieuze) voornemen is dan ook deze keer het jaar vrijgezel zijn te halen, zodat mijn beste vriendin het beloofde feestje voor mij geeft.

Advertenties

One thought on “Relatiedwang

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s