Het einde van een beweging: de Umbrella Movement

1507685_470995549708377_4576823348969281732_nHet is zo nu en dan in een paar hoekjes van de Europese kranten beland, maar berichtgeving over de inmiddels twee maanden durende protesten in Hong Kong is grotendeels ondergesneeuwd door een stroom aan nieuws over ebola, Oekraine, en een kinderfeestje. Begrijpelijk, men kan niet overal evenveel aandacht aan besteden, maar toch jammer. De protestbeweging staat op dit moment op het punt zichzelf over te geven, zonder dat men buiten China eigenlijk weet wat de “Umbrella Movement” (Kantonees: 雨傘運動, ‘yǔsǎnyùndòng’) precies heeft ingehouden.

De protesten begonnen in september, na een beslissing van de nationale regering in Beijing over hoe de verkiezingen in 2016 (het lokale parlement) en 2017 (de regeringsleider) moeten worden ingevuld. Hong Kong heeft altijd een democratischer systeem gehad dan de rest van China, waar verkiezingen eigenlijk alleen plaatsvinden op het platteland, op een heel kleine schaal (een electoraat tot 5000 inwoners), en met van tevoren uitgekozen kandidaten. Hong Kong heeft een uniek systeem, waarin 35 zetels via algemeen kiesrecht worden gekozen, en 35 zetels gekozen worden in zogenaamde “Functional Constituencies”, die de verschillende bedrijfssectoren vertegenwoordigen (zoals financiën en toerisme). Dit systeem wordt volgens de demonstranten niet democratisch genoeg hervormd of zelfs minder democratisch gemaakt.

Het grootste bezwaar, is dat volgens de nieuwe richtlijnen een kandidaat voor het regeringshoofd “van het land en van Hong Kong moet houden”, wat voor veel voorstanders van een democratischer stelsel wordt gezien als een eis om geen kritiek op de centrale regering te hebben, of erger: dat de kandidaten net als op het vasteland van te voren door de centrale regering zullen worden geselecteerd. De huidige leider van Hong Kong, CY Leung, is al een zeer pro-Chinees politicus, die zijn speeches in het Mandarijn houdt in plaats van het in Zuid-China gangbare Kantonees, en geniet maar weinig populariteit. Daarnaast wordt er ook geëist dat de bevolking eigen kandidaten mag nomineren, buiten politieke partijen om.

De beweging heeft tot op zekere hoogte succes gehad, zeker wat publieke opinie betreft. Waar aan het begin van de demonstraties nog een forse meerderheid voorstander was van de voorgestelde hervormingen, is dat tijdens de demonstraties omgeslagen. Tussen de 48 en 62 procent van de bevolking is nu uitgesproken tegenstander. Ook zijn er een aantal demonstranten op 18 november succesvol ingebroken in het parlement, wat vernederend was voor de politie.

Waarom is de beweging dan nu op zijn einde aan het lopen? Allereerst is er, na maanden de straten van een aantal wijken te hebben bezet, een gerechtelijk bevel uitgesproken om deze wijken te ontruimen. De beweging kon de druk van omwonenden niet meer tegengaan. Ook is de bevolking het weliswaar grotendeels eens met de beweging, maar vindt men wel dat de demonstraties moeten ophouden. Hong Kong is duidelijk moe, en het wilt rust.

De regering in Beijing heeft ondertussen geen enkele concessie hoeven doen, waarmee het lijkt of deze gewonnen heeft. De brede tegenstand tegen de hervormingen in Hong Kong kan echter nog een staartje hebben bij de verkiezingen in 2016 en 2017. De meest pro-democratische kandidaten kunnen mogelijk weer winnen, of er kan tegen die tijd een nieuwe reeks demonstraties worden ingezet. Voor nu lijkt het verzet over, maar China zal over een paar jaar wel meer nodig hebben dan een gele paraplu om de storm tegen te houden.

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s