Een democratie met minderheden

In het NRC stond laatst een opiniestuk over wat de auteur afkeurend ‘de dictatuur van de minderheid‘ noemde. Hij reageerde daarin onder andere op een punt waar ik vorige week ook over schreef: Pippi Langkous. De man was echter van mening dat men de serie nooit had mogen aanpassen. Dat dit wel is gebeurd noemde hij een teken van de dictatuur die de minderheid (niet-blanke nederlanders) heeft over de meerderheid (blanke nederlanders).

http://blog.libertarischevraagbaak.nl/2012/01/in-een-democratie-ontneemt-51-van-de-bevolking-de-rechten-van-de-andere-49/

Dit is natuurlijk klinkklare onzin. Een samenleving waarin minderheden meer te zeggen hebben dan meerderheden moet nog uitgevonden worden. De man opperde echter dat het democratisch beginsel niet langer in ere wordt gehouden waar het op minderheden aankomt, omdat het grootste deel van de mensen Pippi’s racistische beelden had willen behouden. Dat zou volgens hem onmiddelijk een vorming van dictatuur zijn, want als een bevolkingsgroep één maal in het voordeel is buiten een officiële stemming om, dan is dat een dictatuur (wiki: ‘een regeringsvorm waarin absolute macht doorgaans bij één persoon of een kleine minderheid berust’).

Het meest belachelijke aan deze reactie vind ik nog wel de associatie die de beste man heeft bij de democratie. Het fundamentele idee van een democratische politiek is dat iedereen een stem heeft, en juist ook de minderheden. Dat betekent niet dat aan elke beslissing een referendum te pas dient te komen. Wél betekent het dat ieders gevoelens meegenomen moet worden in het nemen van een beslissing.

Nu hebben wij blanke nederlanders het voordeel dat wij in de meerderheid zijn. Dit betekent dat wij een collectief vetorecht hebben, waar de niet-blanke stem niet tegenop kan botsen. In een referendum hadden wij dat in kunnen zetten bij bijvoorbeeld Pippi Langkous, Tom & Jerry en in de toekomst bij Zwarte Piet-gerelateerde vragen (mits deze referenda in Nederland werden gehouden).
Gelukkig zien sommigen van ons ook in dat dat misschien niet helemaal eerlijk is. Wij als blanke Nederlanders aarden namelijk ons standpunt vaak in een behoefte iets te laten hoe het was, omdat wij er zelfs nooit iets nadelig van hebben ervaren. Dat is niet altijd verkeerd, maar mijns inziens wel op het moment de anderen zich daadwerkelijk achtergesteld voelen.

Er zijn twee verschillen tussen de democratie voor blanke nederlanders en voor niet-blanke nederlanders. Ten eerste hebben blanke nederlanders in racisme-gerelateerde zaken niets anders te verliezen dan een gewoonte waar ze snel genoeg over heen zullen groeien. Voor niet-blanke nederlanders gaan dit soort zaken gemoeid met waardigheid en negatieve stereotypering. Zien mensen die vinden dat de democratie verloochend wordt, niet in dat deze belangen niet evenredig zijn aan elkaar? Het tweede verschil is het eerder genoemde ‘vetorecht’ dat blanke nederlanders in dit soort zaken hebben.

Deze twee verschillen bij elkaar op geteld laten duidelijk zien waarom een democratische oplossing niet genoeg zou zijn als het gaat om mogelijk racisme. Zij die écht kunnen worden benadeeld vormen de minderheid, en zij die de grootste stem hebben vormen de meerderheid. Dat telt niet op, en om die reden is er allerminst sprake van een dictatuur; het is slechts rechtvaardigheid waar een democratie die niet kan waarborgen.

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s