De harde wet van commerciële televisie

Driewerf hoera! RTL (Veronique) bestond vorige week 25 jaar. En met die verjaardag tegelijkertijd ook de intrede van commerciële televisie in Nederland. En zoals dat gaat bij jubilea kijk je dan terug op de hoogte- en dieptepunten van het bestaan. Zo passeerde ook de vraag wat commerciële televisie nou eigenlijk heeft toegevoegd in het Nederlandse medialandschap. Een mooi en misschien ook wel verkeerd voorbeeld daarvan is de meest succesvolle talentenjacht ooit: de allereerste Idols.

Wie had er ook alweer gewonnen...
Eh… Wie had er ook alweer gewonnen…? ;-)

Ik weet het nog best goed. Als klein scholiertje kon het je ook niet ontgaan. Posters, sjaals, Rexona-deodorant (tsja, commerciële TV hè) en volgeschreven Hitkranten. Het kon niet op. Idols was na Big Brother het grootste succes van de commerciële, misschien wel de totale, Nederlandse televisie. We zagen hoe complete nobodies uitgroeiden tot sterren waar de gemiddelde boyband nog vandaag de dag van staat te kijken. Maar dit kijkcijferkanon had ook zijn keerzijde.

Dat bewuste inzicht kwam door een documentaire van de grote concurrent de NPO. De NTR zond zaterdagavond namelijk een documentaire uit over al deze Idols-finalisten op Nederland 3 (Ik krijg NPO nog steeds niet uit mijn strot, pfff). In ‘U kunt nog stemmen’ bleek dat zij nog nooit een keer met z’n allen hadden afgesproken om samen te komen sinds de talentenjacht was afgelopen. De conclusie van deze docu was reuze boeiend. Op Jamai en Jim na heeft namelijk niemand écht meer iets concreets van zijn Idols-succes kunnen maken of heeft het zelfs negatieve invloed gehad.

Bas had flinke problemen thuis, July werd schijtbenauwd over alle opmerkingen die over haar achterwerk werden gemaakt en Dewi heeft zelfs een tijdje psychische hulpsessies nodig gehad. Oorzaak is het contract dat alle finalisten hebben getekend met RTL. Vanaf dat moment werden zij omgetoverd tot superster. Met bussen, limo’s, optredens voor uitverkochte zalen en natuurlijk dat felbegeerde platencontract. Het is dus niet zo gek dat sommige mensen vroeg of laat onder de druk en het uiteindelijk onverwachte succes bezweken.

Je zult wel moeten, als officieel onderdeel van de commercie. Of misschien ben jijzelf wel het product.  De kandidaten waren niet veel ouder of jonger dan de gemiddelde lezer van deze blog. Moet je je voorstellen dat jij de deur uitstapt met een haag van fans achter je aan. Als kind misschien een droom, in de realiteit voor 90% van de mensen een nachtmerrie als het op je dak valt. Ik zou het verafschuwen, laat staan dat ik zou weten hoe ik er  zo jong al mee om zou moeten gaan.  Maar verkopen doet het wel. En dat zijn dan ook vaak de kritische noten op de commerciële televisie.

Zijn goede kijkcijfers, en dus geld, daadwerkelijk de enige wet? Of is een programma als Idols, Project P of Geen Cent Te Makken ook echt zo prachtig als ze lijken, zonder het spektakel er omheen. Sinds afgelopen zaterdag zou ik willen zeggen: allebei. Ja, voor sommige mensen is het een uitkomst. Jamai bijvoorbeeld. Hij vond het een fantastische kans en heeft zijn leven zoals hij het wil, dankzij Idols. In de documentaire schaamde hij zich er bijna voor. Want voor het overgrote deel, die eerder genoemde 90%, is er geen enkel belang. Zoals Herman die we met zijn jeugdpuistjes hebben staan uit te lachen. Je wordt als kandidaat bij dit soort programma’s op een bepaalde manier te kijk gezet. Letterlijk en figuurlijk, positief of negatief.

Uiteindelijk is er maar één partij die er altijd baat bij heeft en dat is RTL zelf. Niet dat ik dat concept afkeur, want commerciële TV heeft ook goede dingen gebracht. Denk aan concurrentie op de nieuwsmarkt of een plek voor vele series en films (stel je voor dat we daar belasting voor moesten betalen). Maar het is wel een hard feit. De harde wet  van commerciële televisie die elke keer weer nieuwe grenzen gaat en moet verleggen om haar eigen successen te kunnen overtreffen. Als het moet, ten koste van anderen.

Advertenties

One thought on “De harde wet van commerciële televisie

  1. Elise 8 oktober 2014 / 21:02

    Bedankt voor de link naar de docu! Dit zijn van die dingen die je allang vergeten was (de eerste tien finalisten van Idols) maar nu het er weer over gaat wil je eigenlijk ook wel weten hoe het nu met ze gaat (net als dat we dat vaak hebben bij oudere series zoals Friends en That 70’s Show. ‘hoe zien ze er nu uit?’)

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s