Het werkende leven

­­Sinds 1 september is er een grote verandering in mijn leven gekomen. ­­Ik loop stage. Vanuit een zorgeloze zomervakantie rolde ik iets meer dan een maand geleden het werkende leven in. Of nouja, het leven als een stagiair bij de webredactie van de Quest. Ervaring opdoen in het werkveld is iets wat ik al tijden wil (en ook wel heel erg nodig is als je Media en Cultuur bent gaan studeren). Ik wilde enkele ervaringen met jullie delen.

In de eerste plaats was de overgang redelijk hard. Ik genoot drie jaren lang met volle teugen van het studentenleven, heb de colleges om 9 uur maar zelden gehaald en in het weekend probeerde ik mijn feestelijke uitspattingen te onderhouden met een simpel bijbaantje. Een ritme kende ik niet, maar leek ik ook niet te missen. Toen kwam stage. Elke morgen vanaf negen uur op de redactie.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb het nog best goed. Mijn stagebedrijf zit maar liefst 15 hele minuten bij mij vandaan, dus als ik om kwart voor negen op de fiets spring, ben ik nog ruim op tijd. Verder loop ik geen stage bij een krant, dus ik hoef ook nergens om 7 uur ’s ochtends te zijn. Daarbij loop ik 32 uur stage in plaats van 40, waardoor ik mijn bijbaantje kan houden en ook niet iets kan verdienen. Ik heb het prima.

En toch heb ik het zwaar. Het dagelijks vroeg opstaan was een hele verandering, waar ik zacht gezegd niet zo goed in ben. Maar de schrik kwam pas echt toen ik met vriendinnen aan het eten was. Het was half twaalf en eerder zou dat ‘ vroeg op de avond’ zijn. Nu niet. Ik bedacht me dat ik al over 7,5 uur uit bed moest en dan was ik nog niet eens thuis!

Gelukkig zijn de meeste van mijn vrienden nu ook bezig met hun stage. We hebben al grappend van te voren gezegd ‘we hebben dan gewoon een half jaar geen leven’, maar wat steeds meer tot me doordringt, is dat dit waarschijnlijk juist het leven wordt. Een baan. Werken. Verantwoordelijkheden. Niet meer doordeweeks uitslapen. En spullen die niet bij de supermarkt gekocht kunnen worden? Die zal je echt in het weekend moeten gaan halen.

Als student zijnde ben ik gewoon verwend de afgelopen drie jaar. Het is eigenlijk helemaal niet zo normaal om zoveel vrije tijd hebben, om elke avond op stap te kunnen en je tijd helemaal zelf in te richten. Als het werkende leven gelijk zou staan aan ‘geen leven hebben’ dan ging ik nog heel wat zielige jaren tegemoet.
Het is simpelweg een kwestie van niet zo zeiken, genieten van het werk (want het is echt leuk), werkervaring op doen en het meeste uit je vrije tijd halen.

Was getekend, de luie student.

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s