Volwassen merksletterij

Over pubers heerst vaak het beeld dat ze zich sterk aangetrokken voelen tot merken. Ongetwijfeld bevat dat een kern van waarheid, maar het geldt zeker niet voor iedereen. Zo’n vijf tot tien jaar geleden bevond ik me in de puberteit, en er waren weinig pubers fanatieker tegen merken dan ik. Jarenlang schaamde ik me niet om juist zo non-conformistisch mogelijk door het leven te gaan. Merkkleding, zo redeneerde ik, was bijvoorbeeld iets voor merksletten. Oppervlakkige meelopers. Natuurlijk was dat juist een oppervlakkige gedachte, maar ik haalde er toch ergens een gevoel van trots uit niet te zijn zoals de anderen. Ik was mijn eigen groepje wel.

Vroeger vond ik dit afschuwelijk.

Terwijl ik dit typ, heb ik dezelfde Nike-schoenen aan die ik elke dag draag. Naast mijn bureau staat nog een reservepaar in een schoenendoos, en recent heb ik een ander paar Nikes weggegooid dat tot op de zool versleten was van het vele lopen. Mijn kast bevat drie Axe-deodorants en twee flessen Axe-doucheschuim. Op mijn nachtkastje ligt mijn derde Eastpak-portemonnee op rij, en qua koffie ben ik gek op Starbucks. Ergens zijn mijn idealen dus toch een beetje afgezwakt, ergens toen ik afstevende op mijn derde decennium op aarde.

Toen ik volwassen werd, realiseerde ik me steeds meer dat er best enige logica te ontdekken viel aan de zogenaamde merksletterij. Als je jezelf verbindt aan een bepaald merk, geeft dat een geruststellende gedachte. Dat klinkt misschien vreemd, maar het geeft een klein stukje houvast als je weet dat je iets kan kopen en gegarandeerd bent van kwaliteit. Ergens in mijn brein zit het ingeprent dat Nike-schoenen comfortabel zijn, Starbucks-koffie lekker smaakt en alles van Axe lekker ruikt. Dat betekent dat ik nooit meer twijfelend in de schoenenwinkel of de supermarkt hoef te staan, onzeker over wat ik zo direct naar de kassa zal gaan brengen. Beter gezegd: door mezelf van tevoren wat te beperken in de opties, maak ik de keuze gemakkelijker.

Natuurlijk besef ik dat dit voor een belangrijk deel het gevolg is van slimme marketing. Een heel team van strategen met een gedegen kennis van psychologie heeft voor verschillende bedrijven zorgvuldig afgewogen welk imago het beste past bij het merk. En bij de merken die ik hierboven noemde is dat vaak succesvol gebleken. Je wordt gemanipuleerd waar je bij staat. Het statement dat ik maakte toen ik jonger was had ergens wel iets lovenswaardigs. Maar de commerciële moderne samenleving bestrijd je er toch niet mee. Je kunt moeilijk alles gaan boycotten waarvoor ooit reclame is gemaakt, of consequent alles weigeren te dragen wat toevallig populair wordt. ‘If you can’t beat them, join them.’

Dat is in mijn ogen de enige manier om ermee om te gaan. Natuurlijk moet je alert blijven op complete onzinfrases die zich vaak manifesteren in reclames, zoals deze, en op de prijs-kwaliteitverhouding van artikelen. Maar het is niet per se iets kwalijks om een voorkeur te hebben voor bepaalde merken. Iets wat ik me achteraf best iets eerder had kunnen realiseren. Hoewel, voor mijn ouders was het vroeger allemaal mooi goedkoop…

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s