Noord-Korea: een staat van illegitimiteit

Afgelopen woensdag en donderdag vond bij de Universiteit Leiden een conferentie plaats over Noord-Korea. Bij deze conferentie waren vluchtelingen aan het woord, die voorheen een zeer hoge functie hadden binnen het Noord-Koreaanse politieke systeem. Dit was de eerste keer ooit dat een conferentie van deze aard werd gehouden.

Ik was op beide dagen aanwezig.

Gedurende de hele conferentie was van geen enkele spreker de naam openbaar gemaakt, en de belangrijkste spreker van de conferentie, een voormalig propagandaschrijver en dichter, maakt gebruik van het pseudoniem Jang Jin-sung. Van de overige sprekers mochten de namen ook niet openbaar gemaakt worden, uit angst voor represailles uit Noord-Korea. Wat allereerst opvalt tijdens de conferentie is dat in alle lezingen één organisatie naar voren komt: de OGD (Organization and Guidance Department). Dit is geen officieel regeringsorgaan, maar een onderdeel van de staatspartij. Dit departement heeft volgens econoom R. de absolute macht over regeringsbesluiten, en dan vooral over economische planning. Deze planning heeft het doel om volkomen in dienst te staan van de leider. Een van de voorbeelden die R. hierbij gaf was dat er een jaar lang exclusief in veeteelt werd geïnvesteerd, omdat Kim Jong-il het aangezicht van koeien in de wei beviel toen hij op bezoek was in Zwitserland.

Jang Jin-sung tijdens zijn lezing. (Klik op de afbeelding voor de gehele toespraak)

De economie is niet het enige gebied waar de OGD oppermachtig is, er is in feite geen enkel instituut machtiger dan dit departement. Zelfs het leger, dat uit één miljoen actieve soldaten en 8 miljoen reservisten bestaat (op een bevolking van 23 miljoen) is volkomen ondergeschikt aan wat de OGD te zeggen heeft. Volgens Jang Jin-Sung heeft het leger zelfs geen inspraak in zaken tussen de Korea’s, wat men wel zou verwachten tussen twee landen die formeel nog steeds in oorlog zijn. C, een voormalig kolonel in het Noord-Koreaanse leger, stelt zelfs dat de OGD verschillende undercoveragenten heeft binnen legerdivisies, die aan het departement rapporteren of de divisies de partijlijn wel navolgen. Vanwege de ondergeschiktheid van het leger aan de partij is er ook een machtsstrijd gaande tussen partijleiders en legerleiders, en de geëxecuteerde partijleider Jang Song-thaek is waarschijnlijk slachtoffer geworden van deze machtsstrijd.

Hoe langer de conferentie duurde, des te meer kwam bij mijzelf het idee naar voren dat de leider weliswaar de grootste invloed in het land is, maar dat de feitelijke beslissingen niet dóór hem, maar namens hem worden gemaakt. Kim Jong-un gedraagt zich als een absoluut vorst, een moderne Lodewijk XVI, maar wordt in elk geval flink ondersteund door een aantal onbekende ‘ministers’.

Maar ook een moderne Lodewijk XVI zal op den duur onder de guillotine belanden. Volgens Jang Jin-sung zal dit zelfs erg snel gaan verlopen, binnen vijf jaar. Het systeem staat sinds het aantreden van Kim Jong-un al flink onder druk, waar Jang drie redenen voor geeft. Allereerst beschikt Noord-Korea niet meer over sterke bondgenoten. Het Oostblok is al jaren ingestort, Zuid-Korea is inmiddels een economische grootmacht in de regio geworden en lid van de G20, en het laatste land waar Noord-Korea goede relaties mee heeft gehad, China, heeft met Jang Song-thaek een belangrijke bondgenoot binnen Pyongyang verloren.

De tweede reden is dat de legitimiteit van de opvolging steeds zwakker wordt. Toen de eerste leider van Noord-Korea, Kim Il-sung, in 1994 stierf, was zijn zoon Kim Jong-il al 30 jaar werkzaam binnen de OGD. Kim Jong-il profiteerde ook van de immense populariteit van zijn vader, die 20 jaar na zijn dood nog steeds officieel de president is. Kim Jong-un, echter, had slechts 3 jaar ervaring binnen het Noord-Koreaanse politieke systeem, en erfde een land dat steeds dieper in armoede en honger wegzakte door het economisch wanbeleid van Kim Jong-il. Dit heeft gezorgd voor een machtsvacuüm en een gebrek aan vertrouwelingen, waardoor het land na Kim Jong-uns aantreden steeds gewelddadiger en onvoorspelbaarder lijkt.

Tenslotte realiseert zelfs het meest afgesloten land ter wereld steeds meer dat ook zij met de tijd mee moeten zullen gaan. De tijd waarin de bevolking slechts tevreden gesteld kan worden met brood en spelen is voorbij, vooral omdat de overheid steeds meer problemen heeft met het ‘brood’-gedeelte. Schaarste heeft ervoor gezorgd dat de samenleving steeds meer op de (zwarte) markt is beland, een die haaks staat op de staatsideologie en het beleid van de OGD. Op den duur zal dit conflict volgens Jang Jin-sung escaleren, met de staatspartij aan de verliezende kant. Wellicht zal dan ook eindelijk de laatste kluizenaarsstaat op aarde uit zijn grot tevoorschijn komen.

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s