Wanneer verkrachting geen verkrachting is

Grapje: verkrachting is natuurlijk altijd verkrachting. Daar zijn helemaal geen randvoorwaarden aan verbonden. Binnen een relatie, onder invloed of buiten bewustzijn; geen van die factoren zegt iets over de ‘legitimiteit’ van verkrachting.
Zanger Cee-Lo Green lag enkele weken geleden echter onder vuur omdat hij hier anders over dacht. Na een beschuldiging van verkrachting door zijn ex-vriendin, probeerde hij op Twitter zijn vermeende handeling goed te praten. Dat deed hij door te stellen dat zij buiten bewustzijn was (nadat hij haar XTC had toegediend) en het dus geen verkrachting had kunnen zijn. Huh?!

Gek genoeg is Cee-Lo Green niet de enige die dit soort denkbeelden erop na houdt.
In 2009 is in de Verenigde Staten een onderzoek gedaan naar mannen die zich hadden aangemeld voor de marine. Hen werd gevraagd of zij wel eens iemand verkracht hadden. Dertien procent gaf een bevestigend antwoord.
Laat dat even inzinken.
Dertien procent van alle mannen die zich in dat jaar voor de marine hadden ingeschreven, heeft toegegeven eens iemand te hebben verkracht. Sterker nog, 71 procent van deze mannen gaf toe dat het niet bij een eenmalig incident is gebleven. Zo zijn er 865 seksuele misdaden gepleegd door de 144 mannen die deze dertien procent opmaken.

Natuurlijk is hen niet direct gevraagd of zij verkrachters waren. Met een dergelijke vraagstelling zal het percentage ongetwijfeld veel lager hebben gelegen. Nee, de beantwoorde vragen waren bijvoorbeeld als volgt geformuleerd:

“Heeft u een vrouw seks met u laten hebben door haar alcohol of drugs toe te dienen, of haar high of dronken te krijgen?”

of

“Heeft u een vrouw seks met u laten hebben door in enige mate dwang te gebruiken of haar te bedreigen?”

De meer specifieke formulering van de vraag verandert dus het beeld dat een dader heeft van zijn misdrijf. Net als bij Cee-Lo Green zou het goed zo kunnen zijn dat veel van deze mannen in de veronderstelling zijn dat zij helemaal geen misdrijf hebben gepleegd. Misschien vonden zij gedwongen seks geen verkrachting als zij een relatie hadden met de vrouw, of vonden zij het genoeg dat de vrouw geen nee zei (of kon zeggen). Als dat het geval is, had hun antwoord op de vraag ‘heeft u iemand verkracht’ ontkennend kunnen zijn, terwijl hun toegegeven acties het tegendeel beweren.

Het ergst aan de situatie is dus dat het woord ‘verkrachting’ afschrikt, eerder dan de actie zelf. Dat verkrachting verkeerd is, daar is vrijwel iedereen het over eens; wanneer iemand toegeeft verkracht te hebben, is zijn zaak verloren. Maar als die zware term wordt gespecificeerd tot ‘het inzetten van geweld, bedreigingen of bedwelmende middelen met het doel iemand over te halen tot seks’, verliest het zijn betekenis. Dan is het iets waar een veel groter deel van mannen zich schuldig aan heeft gemaakt, en (zo lijken de recidivecijfers te stellen) veelal zonder dat hun geweten hen er al te veel mee kwelt.

Advertenties

8 thoughts on “Wanneer verkrachting geen verkrachting is

  1. X. 20 september 2014 / 01:14

    Maar als iemand onder druk wordt gezet is het ook verkrachting? Die grens is flinterdun, en in de tijden dat het contrafeminisme nog niet uitgevonden is en vrouwen op dit soort punten sterker beschermd worden dan mannen, thans in Nederland (als een man door een vrouw wordt verkracht is het een mietje en whatnot), blijft het allemaal discutabel, en de grens is gewoon te dun. Maar natuurlijk is het, van en tegen mannen en vrouwen, logisch dat het niet kan en hoort.

    • Meike van Roessel 20 september 2014 / 16:39

      Welke grens vind je dun?

      • X. 20 september 2014 / 18:53

        Tussen wat ‘gewenst’ en ‘ongewenst’ is. Dat ligt overigens meer in het geval van aanranding dan in het geval van verkrachting. Bij verkrachting zou het duidelijk moeten zijn, maar soms wil iemand het wel en dan achteraf toch ineens niet. Of ze denken nee maar ze doen toch ja, zonder dat de partner er weet van heeft. Dat maakt verkrachting niet ‘goed’ (vanzelfsprekend niet) maar wel dat elke situatie anders is.

        Wat Cee-Lo zegt is compleet belachelijk trouwens. Slaat nergens op.

    • Meike van Roessel 23 september 2014 / 11:51

      Cee-Lo Green is geen rapper, en het feit dat in totaal 13% van mannen (of zijn mariniers ook misselijkmakend?) zijn ideeën deelt, geeft volgens mij aan dat hiphopcultuur hier weinig mee te maken heeft.

  2. Daan Kusen 23 september 2014 / 11:55

    Hij is een hiphop-, funk-, soul- en R&B-artiest. Dus ook rap :). Mariniers als groep niet echt. ‘Rappers’ als groep ook niet. Er zitten overal wel van die ongure types tussen.

    • Meike van Roessel 23 september 2014 / 11:58

      Hij maakt hiphop, is daarmee niet per definitie rapper (doet voornamelijk zangvocals in rap nummers). In ieder geval fijn dat je het nu met me eens bent dat rappers als groep toch niet ‘een misselijkmakend volkje’ zijn.

    • Meike van Roessel 23 september 2014 / 11:59

      *hiphop nummers

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s