Het stipje aan de horizon

stip2-442x266Dit is de slechtste teaser en blog ooit. Bij voorbaat vertel ik je dat alvast. De reden daarvoor is dat dit de laatste blog is van het tweede knallende Columnisten van Catan schrijfseizoen. Niet alleen met blogideeën gaat het minder, maar ook met andere dingen in het leven. Kijk naar school of mijn aandacht in het algemeen, alles gaat in kwaliteit bergafwaarts en snakt naar de zomervakantie. Ik zie dat ik nog zo’n 400 woorden moet schrijven nu dus laat ik nu maar een statement maken waardoor je hopelijk verder gaat klikken en dan hoop ik dat al deze moeite hopelijk niet voor niets is geweest. Want dit gezeur is natuurlijk volkomen onterecht.

Nu je toch de moeite hebt genomen om verder te lezen, kan ik wel uitleggen wat ik precies bedoel. Dit doe ik, net zoals alle andere blogs hier, aan de hand van een prachtig voorbeeld dat spreekt tot de werkelijkheid.

Laatst was ik met mijn vader aan het wandelen. Hij gaat namelijk deze zomer de Nijmeegse Vierdaagse uitlopen en hij is druk bezig met trainen. Nu heb ik in principe voldoende conditie om zo’n 40 kilometer te lopen, maar altijd als je het licht aan de einde van de tunnel ziet worden die laatste meters lood en loodzwaar. Met als resultaat dat mijn vader en ik uitgeput de wedstrijd Nederland Spanje hebben zitten kijken met flink wat pijntjes. Er was kramp in zo goed als elke spier die onze onderste ledematen hielpen voort te bewegen.

Deze net gemaakte vergelijking leg ik graag naast deze blog, want ik heb net zoveel moeite om die laatste kilometers te lopen als om hier een respectabel aantal woorden te tikken. Daarom gebruik ik nog een CvC-cliché dat ik mezelf de afgelopen jaar heb aangeleerd en dat is ‘het statement uitwerken’.

Het is namelijk belachelijk dat ik zo moeilijk doe over een dom stukje schrijven. Ik heb op een uitzondering na altijd op de dinsdag geschreven en ik zou niet weten wat deze dinsdag anders maakt dan alle andere dinsdagen waarvoor ik stukkies publiceerde. Daarnaast kon ik gewoon een actueel onderwerp pakken en daarover een mening vormen. Maar gezien dat enige research vergde en ik daar de afgelopen week geen tijd voor had, faalde ik daar hopeloos in dit keer.

Aan het einde breien we vaak een conclusie aan de blog en die luidt hier als volgt. De laatste loodjes wegen het zwaarst en ik zal daar niet de enige in zijn. Bij geen enkel project geldt het als excuus, maar het is jammer genoeg altijd wel terug te zien in het resultaat. Zo is dat met school, zo is dat met mijn aandacht en zo is dat met deze blog.

Maar dat betekent dat er na de zomer weer volop ruimte is voor nieuwe ideeën met frisse energie. Wat dacht je bijvoorbeeld voor een nieuwe outlook of een CvC-facebookpagina! We gaan er allemaal over nadenken de komende weken. En mocht je het nou leuk vinden om mee te schrijven, dan kun je dit voorgekauwde format gebruiken om zelf een proefblog te schrijven en te mailen naar roelbreet@live.nl. Misschien nemen we dan contact met je op en zien we jou terug als zesde of misschien wel een zevende schrijver!

Alles is mogelijk, maar nu laten we eerst even de teugels even vieren. We maken deze week af en dan is ook voor de Columnisten het stipje aan de horizon eindelijk daar.

We zien jullie graag terug in september! :)

Advertenties

One thought on “Het stipje aan de horizon

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s