Kijken naar een sport die niemand boeit

Op 12 juni is het eindelijk zover: dan begint het WK voetbal. Heel Nederland heeft er natuurlijk enorm naar uitgekeken. De Roy Donders-juichpakken vliegen door de virtuele lucht als je YouTube bezoekt. Winkels als het Kruidvat hebben een compleet gangpad gewijd aan allerhande oranjekleurige meuk. Maar hoewel ik helemaal niets tegen voetbal heb, kijk ik helemaal niet zo uit naar 12 juni. Er zijn namelijk veel leukere dingen te zien op tv, als je het mij vraagt.

Terwijl ik dit schrijf, kijk ik naar de Ronde van Italië. Wielrennen dus. Ik kijk hoe de Nederlandse kopman van Belkin (de voormalige Rabobank-ploeg), Wilco Kelderman, de pedalen ronddraait. Hopelijk op weg naar een goede klassering; met een beetje geluk, over anderhalve week, ook een goed klassement. Ik kijk er oprecht geboeid naar, maar realiseer me dat ik een van de weinigen ben. Op de Nederlandse publieke omroep wordt deze op één na grootste meerdaagse koers ter wereld niet uitgezonden. Gelukkig versta ik prima Vlaams, maar het is toch wel veelzeggend.

Wilco Kelderman, kopman van Belkin

Als je bijvoorbeeld in de trein een willekeurig gesprek aanknoopt met iemand, is de kans groot dat je best aan de praat kan raken over voetbal. Misschien zijn jullie toevallig fan van dezelfde ploeg, hebben jullie allebei de wedstrijd van gisteravond gekeken, of bereiden jullie je gewoon voor op het WK. Natuurlijk heb je ook een kans dat je een voetbalhater tegen het lijf loopt. Dat geeft niets, met die persoon kun je ook een gesprek voeren over voetbal. Waarom voetbal zo belachelijk is. Haal desnoods de grap weer boven tafel over elf malloten die achter een bal aan rennen, “en als ze hem bijna hebben, schoppen ze hem weer weg!”. Het punt is dat zelfs een voetbalhater met passie over voetbal kan spreken. Hij of zij heeft er een mening over.

Maar over een andere sport, zelfs een mondiale sport als wielrennen, heeft men meestal geen enkele mening. Hooguit dat het iets te maken heeft met doping. Je wordt zelfs een beetje vreemd aangekeken als je zegt dat je er fanatiek mee bezig bent. Alsof het een of andere excentrieke hobby is als kotszakken verzamelen. Blijkbaar is voetbal de enige sport waar je echt fan van kan zijn.

Ik vind het vreemd. Voetbal is een leuk spelletje, dat mensen daarnaar willen kijken begrijp ik. Als straks het WK begonnen is zal ik ook vast wel kijken, en als Heracles het goed doet vind ik dat, gezien mijn afkomst, ook altijd leuk. Maar waarom kijken er niet meer mensen naar andere sporten? Vooral wielrennen, waarin je vaak zoveel strijd in een strijd hebt. De ene renner is aan het rijden voor zijn ploeggenoot, die wil gaan voor een goed eindklassement, maar ondertussen zit er een andere renner in de kopgroep, die graag de etappe wil winnen. Ik herinner me een prachtige etappe in de Giro d’Italia van 2010, waar een enorme kopgroep van 50 man ruim 10 minuten won op een handvol klassementsrenners. Je zit constant te kijken: hoe groot wordt het verschil, kunnen ze dat nog goedmaken later? Maar ook: wie gaat de etappe winnen?

Misschien is dat te gecompliceerd voor veel mensen? Je kunt ook eendagskoersen kijken, waarbij de eerste die over de streep komt gewoon de winnaar is. En als je wielrennen dan echt niets vindt, dan zijn er ook nog heel andere sporten. Tennis, Formule 1, of onze nationale volkssport schaatsen. Maar alles draait toch wel een beetje om Koning Voetbal. Tenminste hier in Nederland. Misschien moest ik als wielerliefhebber maar in België gaan wonen. Hoewel, nu de Rode Duivels zo in vorm zijn…

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s