Dodenherdenking past prima op een zondag

Het schelpenpaadje ligt er verlaten bij tot het moment dat een grote klok begint te luiden. Langzaamaan hoor je voetstappen de schelpjes vertrappen en komen mensen binnendruppelen op het pleintje voor de kerk. De belangstelling is groot onder iedere leeftijd. Oudere mannen die in een rolstoel zitten, maar ook kleine jongetjes en meisjes die aan de hand van hun ouders worden meegenomen. Men wordt toegesproken, er wordt muziek gespeeld door een muziekvereniging en er wordt nagedacht over iemand die is gestorven voor onze vrijheid. Tot slot is het in eens heel eventjes stil. Een moment om te na te denken. En dus vraag ik je nu: waar herken je dit van? Goed geraden, dit is een gemiddelde kerkdienst.

Het bewijs: kerk en herdenkingsmonument gaan prima samen!
Het bewijs: kerk en herdenkingsmonument gaan prima samen!

Of dacht je dat het, actueel als deze blog is, een beschrijving was van de dodenherdenking uit het dorpje waar ik vandaan kom (zie bovenstaande foto). Ja, dat kan ook. Bovenstaande beschrijving zou je zo kunnen toepassen op beiden. Vandaar dat ik ook enigszins gek opkeek toen de streng christelijke gemeenten zoals Urk de dodenherdenking op 3 mei hebben gehouden. Ze herdenken niet op zondag de vierde want zondag, daar is-ie weer, is een rustdag. Belachelijk, als je kijkt naar de overeenkomsten.

Dat strenge christenen die zondag hoog hebben zitten, dat is niets nieuws en dat respecteer ik. Neem het voorbeeld van koopzondagen of supermarkten die steeds meer schijt hebben aan sluitingstijden. Tot op zekere hoogte kan ik meekomen in het standpunt van de gelovige. Zondag is een rustdag van de Heer en dan zijn winkels gesloten, zodat je dan naar de kerk kunt bijvoorbeeld. Klaar. Daarnaast trek je ook een streep voor jezelf: op zondag werk ik niet. Dan kun je na een drukke werkweek even aan jezelf denken en iets leuks doen. Dat zou zelfs voor de grootste atheïsten gezonde ontspanning kunnen zijn.

Ook niet onbekend is dat het argument werkelijk voor alles wordt gebruikt. Niet werken is bijvoorbeeld ook niet het grasmaaien in de voortuin of de website van de SGP bezoeken (lees: die is elke zondag offline). Verder zijn feestdagen ook vaak de dupe. Zo werd de eerste Koningsdag ook een dagje opgeschoven onder het mom van zondag rustdag. Allemaal prima, gezien dat uitbundige feestdagen zijn waarbij het contrast groot is. Maar bij de dodenherdenking trek ik de grens.

We hebben het namelijk in beide gevallen over de zin van het leven, check. Op beide momenten is het stil en denkt iedereen even in zichzelf, check. Veelal klassieke of zelfs kerkelijke muziek leid ons door de dienst, check. Alle generaties zijn bij elkaar wat zorgt voor een groot saamhorigheidsgevoel, check. En de herdenking waar ik mee ben opgegroeid was bij ons letterlijk op het hof van een romaans kerkje. Voor mij persoonlijk dus ook, check.

Het enige wat anders is, is dat we de tijd niet besteden aan de verhalen over Jezus of God, maar daadwerkelijk aan mensen die voor ons hebben gevochten in de oorlog (fictie en feit in mijn ogen). Mag de dodenherdenking daarom niet op zondag? Nou, dan kan er best een uitzondering gemaakt worden. Simpelweg omdat er zoveel raakvlakken zijn met het geloof vind ik de beredenering van gemeentes als Urk enorm krom. Als er enigszins progressiviteit binnen orthodoxe gemeentes zit, dan kunnen ze hier vrij makkelijk bij mij punten scoren. Ook bij hun achterban, lijkt mij, of is dat heel erg plat denken…

Ik zou graag willen weten hoe andere (streng) christenen, en ik weet dat die zich onder mijn lezers bevinden, hier over denken. Vooralsnog blijft mijn standpunt: de dodenherdenking past prima binnen de christelijke normen en waarden!

 

Advertenties

5 thoughts on “Dodenherdenking past prima op een zondag

  1. Bettine 6 mei 2014 / 16:01

    Ik ben christen, streng opgevoed, maar niet meer kerkgaand, dus ik vermoed dat ik wel onder de doelgroep val waar je misschien een reactie van wilt ;-). Het is mij persoonlijk om het even wat er op zondag gedaan wordt, maar ik vind het wel respectvol om rekening te houden met mensen die er problemen mee hebben als ‘evenementen’ die de hele bevolking aangaan op een dag gehouden worden die voor hun een specifieke betekenis heeft. Dat de dodenherdenking prima past binnen de christelijke normen en waarden zal niemand ontkennen, ik denk dat de strengste christenen jaarlijks aan dodenherdenking doen op 4 mei. Dat betekent nog niet dat ze het ook prima vinden dat het op zondag gebeurt. Het gaat dan namelijk niet om de christelijke normen en waarden op zich, maar om de bedoeling van de zondag. De zondag is bedoeld om aan God te besteden, en dodenherdenking gaat over mensen, zoals je al zegt. Daar zit het euvel. Daarnaast speelt misschien nog mee dat er voor gewerkt moet worden. Zoals ik al zei, persoonlijk heb ik er geen problemen mee om dodenherdenking op zondag te doen, maar ik had het wel respectvol gevonden als het nationaal op zaterdag had plaatsgevonden. Niemand heeft problemen met zo’n afwijking van een datum, terwijl sommigen wel problemen met die zondag hebben.

    • Roel Breet 6 mei 2014 / 18:10

      Hoi Bettine, dank voor je reactie!

      Koningsdag en zoveel andere themadagen of regels wijken al voor de zondag, dat is voor mij al respectvol genoeg. Ik kan daar, zoals ik al zei, ook beter inkomen dan 4 mei, een dag van herdenken en verhalen. Als God het enige is die daar het verschil in maakt dan vind ik dat niet onbegrijpelijk, het is het christendom tenslotte, maar wel gek en ook een beetje storend.

  2. willemien 6 mei 2014 / 18:36

    Het schelpenpaadje is inmiddels vervangen door een klinkerpaadje, helaas.

  3. Dennis 7 mei 2014 / 12:58

    Beste Roel,

    Met volle aandacht heb ik je column gelezen. Je schrijft leuk, dat ten eerste. Als reactie op je stuk wil ik het volgende zeggen. Zoals je weet zijn wij ook christenen en heb er persoonlijk helemaal geen moeite mee dat dodenherdenking op zondag wordt gehouden. Sterker nog, het is juist heel mooi dat het op zondag wordt gehouden. Onze dominee legde zondag ook de link naar de Israëlieten die onderdrukt werden door de Egyptenaren en de Sabbath ( betekend ook rust). Bij herdenking gaat het ook om de rust te vinden om de mensen te gedenken die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid. Wat een offer! Dat is toch broeder (of zuster) liefde! Stond Jezus daar ook niet voor?

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s