Call my Euro-bluff

De Britse televisie maakt al sinds jaar en dag een paar van de beste programma’s van Europa, en dan vooral komische programma’s. Nee, dit wordt niet een of ander highbrow-stukje over dat alleen Britten grappig zijn, maar geeft wel weer hoe comedy aan de andere kant van de Noordzee zo to the point kan zijn. Dit stukje uit QI (volledige aflevering) geeft namelijk alles weer dat verkeerd gaat met Euroscepticisme.

Het is een beweging die wordt geplaagd door selectieve verontwaardiging en een focus op compleet triviale dingen. En dat beschadigt hun eigen argument: een instituut met een schrijnend democratisch gebrek is te machtig geworden, zonder dat hervormingen in zicht zijn.

Ze hebben namelijk op dat gebied ergens een punt. Een organisatie van landen met in totaal meer dan 500 miljoen inwoners hoort niet maar één democratisch gekozen onderdeel (het Europees Parlement) te hebben. Zeker niet als de daadwerkelijke beslissingen liggen bij een ander onderdeel (de Raad van de Europese Unie). En wat de overmatig pro-Europese ideologen (en dan vooral beroepsgodwinner Martin Schulz) zeggen: dit is niet alleen te wijten aan “anti-Europese sentimenten”. Dit democratische gebrek bestaat, en moet aangepakt worden voordat het nu nog brave instituut een nieuwe, dictatoriale weg inslaat. Want er is geen enkel mechanisme dat dat nu in de weg staat.

Maar waarom lijkt het dan alsof Eurosceptici maar de helft van de tijd zich met deze gevaren bezighouden, en de andere helft bezig is om het instituut belachelijk te maken? Deze “Euro-bluffs” geven de implicatie dat de EU zich enkel met kleine onbeduidende dingen bezighouden, dat er slechts pietluttige onzin uit Brussel komt. Dat is simpelweg niet waar, en niet alleen omdat deze voorbeelden niet kloppen. Het Europese Hof van Justitie kan wetgeving en besluiten van de lidstaten terugdraaien, en Microsoft heeft inmiddels wel in zijn portemonnee gevoeld wat er gebeurt als antikartelafspraken niet worden nagekomen, na een boete van bijna 900 miljoen euro. Een organisatie die in staat is om boetes van meer dan het BNP van Sint-Maarten te innen is niet zo ongevaarlijk als berichten over te kromme bananen zouden doen laten lijken.

Maar het kan ook te ver doorschieten. De nieuwe favoriete catchphrase van Geert Wilders, naast de klassiekers “linkse kerk” en “haatbaard”, is EUSSR geworden. Een combinatie van EU én USSR, twee dingen die PVV’ers haten! How clever!

Dat een instituut een democratisch gebrek heeft, wilt nog niet zeggen dat het op gelijke voet ligt met een totalitaire dictatuur waarin miljoenen mensen zijn omgekomen omdat ze het niet met de partij eens waren. Het is een soort Godwin geworden voor uiterst rechts. Ben je het ergens niet mee eens? Noem ze communist, dat zal ze leren! Ik heb eerder al uitgelegd wat de gevaren zijn van overmatige Godwins, en dat geldt ook voor de communistische variant. En ik denk dat Oekraïne het ook erg leuk zal vinden als het ondertekenen van het Verdrag van Lissabon vergeleken wordt met de Holodomor.

Dus een pleidooi aan de Eurosceptici. Wees slim, en beargumenteer je standpunt op een goede manier. Maak geen gebruik van pietluttigheden (zeker niet als je niet zeker weet of het klopt), doe niet alsof de EU een communistische dictatuur is, en hou je vooral bezig met het daadwerkelijke probleem van de EU: een verouderd systeem met onvoldoende democratische controle.

Advertenties

One thought on “Call my Euro-bluff

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s