De Driedubbele Verkiezingen

Over ongeveer een maand vinden de verkiezingen voor het Europees Parlement plaats in alle lidstaten van de EU. In het kader hiervan zal ik komende weken vooral over dit onderwerp schrijven, en hopelijk het wat minder gortdroog en afstandelijk maken. De bijna-staat met 28 verschillende persoonlijkheden heeft immers nog wel eens de neiging om veel te moeilijke oplossingen te bedenken voor heel makkelijke problemen, en het minstens zo moeilijk uit te leggen.

Laten we beginnen bij het land waar de EU gevestigd is: België. De vraag of er meer of minder macht naar Brussel moet is daar minstens zo belangrijk als hier, maar niet om dezelfde reden. Onze zuiderburen hebben namelijk niet één, niet twéé, maar maar liefst dríe verkiezingen op 25 mei: voor het Europees Parlement, maar ook voor de federale en lokale regeringen, en de grootste scheiding in de Belgische politiek is of de parlementen van Vlaanderen en Wallonië meer macht moeten krijgen, of dat dit bij de nationale regering moet blijven. Staatshervorming bleek vorige verkiezingen een struikelblok te zijn waar pas na een kabinetsformatie van een jaar, vijf maanden en 23 dagen een akkoord voor kwam, iets wat gelukkig (of hopelijk?) nu niet meer zal plaatsvinden. Het grootste stuikelblok destijds: het splitsen van het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde in een Brussels en een Vlaams/Brabants deel, is reeds geschied, maar de roep om meer autonomie van vooral Vlaanderen is groot: de Vlaams-nationalistische partij N-VA is met 33 zetels de grootste in de peiling, de sociaaldemocratische Waalse PS, de partij van huidig premier Elio di Rupo, volgt met 20 zetels. Een groot deel van de zetelwinst is te wijten aan dat de N-VA sinds de vorige verkiezingen in de oppositie zat, en hierom veel stemmen haalt bij de ontevreden kiezer, maar het feit dat de partij veruit de grootste van Vlaanderen zal worden (de tweede Vlaamse partij, de christendemocratische CD&V, heeft 17 zetels in de peilingen, de helft van de NV-A) zegt voldoende: de Vlaming wilt meer Vlaanderen.

Maar wacht eens even, deze blog zou over Europa gaan. Dat was ook míjn eerste gedachte, toen ik begon. Bij een driedubbele verkiezing, naar mijn weten de enige in zijn soort, zou je verwachten dat er ook over de andere verkiezingen wel informatie te vinden zouden zijn, maar jammer genoeg wist ik deze maar zelden te kunnen vinden. Dat was niet onverwacht, want de lokale en Europese verkiezingen zijn second-order elections, maar desondanks jammer. Zeker omdat de wet nu verplicht om deze drie verkiezingen altijd op hetzelfde moment te houden, is de kans op dat zij door de federale verkiezingen worden ondergesneeuwd des te groter. Waarom men dan toch heeft besloten tot deze constructie, is volgens mij vanwege de stemplicht. Iedere stemgerechtigde is verplicht om de gang naar de stembus te maken, en het loont in dit geval om zo veel verkiezingen op dezelfde dag te houden. Dat zorgt ervoor dat mensen slechts één dag ervoor hoeven te reserveren, en het scheelt in de kosten. En dat allemaal voor de lage prijs van aandacht voor twee andere verkiezingen.

Deze week dus nog geen Europa, vanwege de driedubbele agenda in België. Maar volgende week zal het wél gaan over de EU.

 

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s