Wees stil over 4 mei

Het is medio april, wat betekent dat het politieke nieuws wat traag op gang komt rond Pasen. Maar niet getreurd, men heeft dan nog altijd het wat stormachtige einde van de maand, waarin verschillende groepen aan de beurt zijn om zich extreem beledigd te voelen. Rond Koningsdag (zijn jullie al gewend aan de naam?) zijn er de republikeinen die moeten laten weten dat zij ook nog bestaan, samen met de bezwaarschriftindieners die het ieder jaar weer nodig vinden om te klagen over dat een nationale feestdag ervoor zorgt dat mensen plezier hebben in de buurt van hun huis.

Maar Koningsdag is niets vergeleken met de complete maalstroom aan verongelijkt commentaar, collectieve beledigde gevoelens en zelfs doodsbedreigingen, die kenmerkend zijn geworden voor de Dodenherdenking op 4 mei. Jaar in jaar uit is het hetzelfde verhaal: de herdenking moet voonamelijk over de Tweede Wereldoorlog gaan, en dan ook vooral over de Jodenvervolging. Daarna pas heel misschien, als afterthought, de overige slachtoffers van andere oorlogen. En wee zijn gebeente als een burgemeester ook maar dénkt om langs graven van Duitse soldaten te lopen, dan is hij letterlijk Hitler.

Ik beloof dat dat de enige Godwin zal zijn die ik maak. Dat terzijde is mijn grootste ergernis het schaamteloos kapen van een nationale herdenking, dat in zijn memorandum juist zo open, neutraal, en toekomstbestendig is, voor een politiek statement. De implicatie die het aanpassen van dit memorandum zal hebben, is dat er een soort rangorde van lijden gaat ontstaan.

En ik denk dat ik weet waarom. De voorstanders van het aanpassen van dit memorandum zijn bang. Bang dat de gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog worden vergeten, niet meer herdacht worden. Dat zal om twee redenen niet gebeuren: ten eerste vindt er al een speciale herdenking plaats voor de Holocaust, deze vindt plaats op iedere laatste zondag van januari. Ten tweede staat het huidige memorandum het herdenken van deze slachtoffers óók prima toe. In Groot-Brittannië vindt ieder jaar Remembrance Day plaats, oorspronkelijk ter herinnering aan de Eerste Wereldoorlog, maar sindsdien net zo algemeen als wat 4 mei zou moeten en ook zou kunnen zijn, als men in ieder geval afblijft van de huidige opzet.

Deze angst om “vergeten te worden” heeft namelijk te veel onbedoelde, maar toch vervelende implicaties. Slachtoffers van de Japanse bezetting en politionele acties, en veteranen van de Korea-oorlog, Dutchbat, Irak en Afghanistan worden naar de zijlijn verdreven. Gesneuvelde Duitse soldaten – in verplichte dienst, en meestal niet eens verbonden aan de SS – worden op een hoop gegooid met onmensen als Mussert, Seyss-Inquart en Rost van Tonningen, en de familieleden van collaborateurs, die 70 jaar na dato niets te maken hebben met de oorlog of het nazisme, worden te schande gezet. Het wordt hén impliciet verboden om familieleden te herdenken, men krijgt het idee onwelkom te zijn op een nationale dag van bezinning.

Kortom: wees voortaan niet alleen stil op 4 mei, maar ook stil over 4 mei. Deze algemene dag van openheid, bezinning, en en het idee dat men hopelijk verder kan leven in vrede en verdraagzaamheid, behoeft geen verdere aanpassing die deze boodschap kan doen vertroebelen.

Advertenties

One thought on “Wees stil over 4 mei

  1. Daan Kusen 18 april 2014 / 14:53

    Uiteindelijk blijkt toch telkens weer dat mensen niets van de geschiedenis leren.

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s