Uitkering en studeren: prima combinatie!

Ik ben over het algemeen niet iemand die snel schreeuwt dat er wat aan uitkeringen gedaan moet worden. Ik ben niet iemand die het heeft over ‘de eerlijke belastingbetaler’ en ook ben ik volledig voorstander van ons sociale zorgstelstel. Er is echter één speciale casus waar ik me elke keer weer boos over kan maken, met het oog op de blijvende bezuinigingen. Zo is het namelijk het geval dat als je een Wajong uitkering hebt (een uitkering voor jongeren die niet in staat zijn te werken) je alsnog gewoon studiefinanciering krijgt. Sorry, wat?

Om het even duidelijk te maken  heb ik er een informatiefoldertje bij gepakt:*  “Als u studiefinanciering ontvangt, heeft dat geen invloed op uw Wajong-uitkering.” Maar, “Naast de studiefinanciering die u ontvangt, mag u elk jaar maar een bepaald bedrag bijverdienen. Een Wajong-uitkering wordt gezien als bijverdienen. Verdient u te veel bij? Dan moet u geld terugbetalen.” Dit heb ik even opgezocht: de inkomensgrens voor studiefinanciering is zo’n 1144 euro per maand. Zolang je hier onder zit, hoef je niets terug te betalen. Met andere woorden; zolang jouw Wajong uitkering onder die 1144 euro blijft, zit je goed.  Ik ken bijzonder weinig studenten die dit bedrag (of iets wat daarbij in de buurt komt) per maand bijverdienen.

Mijn probleem met deze regeling is dan ook als volgt: In principe zijn voltijdstudies erop ingericht dat je 40 uur per week hier aan zou moeten besteden, binnen en buiten het lokaal. Hoewel we allemaal weten dat dit een beetje onzin is, staat het wel overal zo aangegeven. Dit zou eigenlijk betekenen dat je als student überhaupt geen baantje zou kunnen hebben. En waar is de WAJONG voor? Juist, voor mensen die niet kunnen werken. Maar als jij kan studeren, dan heb jij op het moment die uitkering niet nodig: je krijgt al studiefinanciering.

Nu kan je hier tegenin brengen dat alleen een studiefinanciering vaak niet genoeg is om huur, opleiding en voedsel van te kopen. Dit klopt helemaal, maar dit probleem is niet alleen voorbehouden aan mensen die recht hebben op een Wajong. Ik ken genoeg studenten die wél zo’n beetje aan die 40 uur (of soms wel meer) in  de week komen. De gemiddelde geneeskundestudent kan tijdens zijn of haar coschappen ook niet echt werken, heeft deze dan ook recht op een extra uitkering? Nee.

De Wajong is in principe gericht op jonggehandicapten en dat is goed: mensen die op jonge leeftijd al in de problemen komen in het werkveld door omstandigheden, moeten hoe dan ook geholpen worden. Maar als deze mensen prima kunnen studeren, vraag ik me af in hoeverre we het nog hebben over hulpbehoevenden. Verder is er hier een groot onderscheid voor iemand die volledig verlamd is of iemand die geestelijk ziek is: de hoeveelheid verzorging  wijkt simpelweg af.

Daarbij heb ik in mijn omgeving mensen gezien die hebben moeten vechten voor hun uitkering, omdat zij inderdaad geestelijk ziek waren maar dat niet zomaar werd geloofd. Ik heb gezien dat mensen zich telkens moesten laten uithoren door telkens verschillende doktoren, of het wel écht niet goed met ze ging. Daar tegenover zie ik blije studenten die deze uitkering hebben en mogen houden. Wat mij betreft zit hier iets principieels fout en is het dan ook tijd dat hier echt iets aan gedaan wordt. Misschien kunnen de bezuinigingen op andere zaken dan wat ingeperkt worden.

* Ik ben gewezen op het feit dat het ontvangen van studiefinanciering wel invloed heeft op de Wajonguitkering: deze gaat van 70% naar 30% van het minimumloon. Voor de rest blijf ik bij mijn standpunt.

Advertenties

4 thoughts on “Uitkering en studeren: prima combinatie!

  1. Bettine 16 april 2014 / 15:43

    Ik ben het voor een groot deel met je eens. Ook in andere opzichten bevoordelen we gehandicapten en ik vind dat best raar. Waarom hoef je niet in de rij te staan bij Walibi als je in een rolstoel zit, en waarom mag je altijd vooraan zitten bij theatervoorstellingen en ook nog een gratis begeleider meenemen? Ook is het bijvoorbeeld zo dat jonggehandicapten op kosten van het UWV hun (al dan niet aangepaste) rijbewijs kunnen halen, daarnaast een (aangepaste) auto in bruikleen kunnen krijgen en alleen zelf de benzinekosten hoeven te betalen. Het idee erachter is dat het goedkoper is dan taxivervoer, waar je dan geen recht meer op hebt. Maar als student krijg je daarnaast dan nog gewoon een OV-kaart, want daar heb je nu eenmaal recht op. Dat vind ik echt onzin, en zo is het ook met de combinatie studiefinanciering en wajong. Maar als je daar iets aan zou doen, zou je het in sommige gevallen ook weer moeten compenseren, want iemand met een lichamelijke beperking kan een aangepaste woning nodig hebben, en is dus meer kwijt aan huur, er is meestal sprake van een uitgebreidere zorgverzekering en dus hogere kosten daarvoor, en er is misschien iets nodig als huishoudelijke hulp. Een compensatie voor die kosten vind ik dan wel weer terecht, maar verder ben ik het helemaal met je eens dat het raar is om de wajong naast de studiefinanciering te laten bestaan.

    • Iris 16 april 2014 / 18:06

      Daar ben ik het inderdaad wel mee eens, ik zeg niet dat iemand die verlamd is ook helemaal niks meer moet krijgen. Maar dat geld moet extra nodig zijn op een manier dat een normale student dat niet nodig heeft, dus daar hoort dan hulp in de huishouding of een aangepaste woning wel gewoon bij :)

  2. yoanney 28 mei 2014 / 14:51

    Een wajong is absoluut geen vetpot de wajong uitkering is 25% van 75 % mininum loon dus als we even voor het gemak uit gaan van minimumloon van 1000 euro krijgt zij van 75 % = 750 euro 25 % is dus 187.50 euro . Daarbij komen onkosten die handicap gerelateerd zijn extra kleding, extra begeleiding, dieet voeding, onkosten voor medicijnen of verband plus alle ongemakken die bij een handicap komen …………….. onrecht in de wereld bestaat maar om nu de studiewajong onrecht te noemen vind ik wel heel ver gaan

    • Iris 28 mei 2014 / 16:27

      Ik heb het in deze blog dan ook met name gehad over mensen die niet zozeer specifieke dieetwensen/kleding nodig hebben. Extra begeleiding komt bij ernstige handicap vaak uit een persoonsgebonden budget. Medicijnen worden overigens dikwijls vergoed door de zorgverzekering.
      Ik zeg niet dat mensen geen geld moeten krijgen, maar er zou dan specifiek gekeken moeten worden naar welke extra kosten iemand krijgt door een handicap. Iemand met een zware vorm van ADHD, hoe lullig dan ook, zal écht minder extra kosten maken dan iemand die deels verlamd is.

      Daarbij, nogmaals; je krijgt de Wajong omdat je niet geschikt bent om te werken (al is dat deels), een studie (in voltijd) wordt qua tijd hetzelfde gezien als een baan, waarom zou je dat dan wel kunnen? En is een studie niet gericht op het later krijgen van een baan?

      Ik vind het trouwens opmerkelijk dat tot nu toe iedereen die ik hierover spreek met een andere berekening komt. UWV heeft het namelijk over een percentage van het minimumloon (dus niet 75% daarvan) wat varieert tussen 21 en 75%

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s