Born this way, maar nog steeds taboe

Mensen zijn allemaal uniek, dat weten we nu wel. Je beseft echter pas hóé uniek ieder individu is als je onder andere beseft dat velen bepaalde voorkeuren hebben. Voorkeuren die over het algemeen als ‘afwijkend’ worden beschouwd. Zo schreef ik al eens over pedofielen, hoe zij geboren zijn met deze ‘afwijking’, hoe afschuwelijk het moet zijn om jezelf je leven lang te moeten verstoppen en hoe deze mensen eigenlijk een beetje begrip verdienen. Ook kwamen travestieten al eens voorbij: de behoefte om jezelf te kleden als het andere geslacht. Nu blijken mensen dus complexe wezens en dat betekent dat er nog veel meer afwijkende voorkeuren heersen. Er moeten wat taboes doorbroken worden!

Laat ik eerst even beginnen met dat woord ‘afwijking’: een verkeerd woord. Ik denk namelijk dat iedereen wel iéts heeft waarmee diegene ‘afwijkt’ van de norm. Homofielen zijn tegenwoordig gelukkig niet meer zo afwijkend, maar dit werd vroeger wel anders gezien en in veel landen is het nog steeds een verschrikkelijk taboe. Nu noemen we onszelf in Nederland tolerant tegenover mensen die op hetzelfde geslacht vallen en dat is mooi. Ik las zelfs dat er steeds meer begrip komt richting pedofielen, en ook travestieten durven vaker te laten zien wie ze zijn.

Maar een revolutie is het nog lang niet. ‘I’m beautiful in my own way, ‘cause God makes no mistakes’ is een ontzettend bekende zin (en je hoeft gelukkig de artiest niet leuk te vinden om de boodschap te accepteren), maar de realiteit is anders. Er heersen nog genoeg taboes Want hoe zou jij reageren als een van je vrienden je zal vertellen dat hij zich vaak het prettigst voelt in een luier? Of als je beste vriendin in het geheim eigenlijk dolgraag een ‘Furry’ (een menselijk dier, zoals dit is?) Er bestaan hele levensstijlen omtrent deze voorkeuren die helaas vaak verborgen moeten blijven voor de gewone buitenwereld. Keer jij je beste vriend de rug toe als blijkt dat hij worstelt met een geheim? Als blijkt dat hij niet over een bepaald deel van zichzelf kan praten?

De twee bovengenoemde voorbeelden zal ik hier even kort benoemen. Infantilisme houdt in dat mensen  een aangeboren behoefte hebben om zich af en toe te gedragen en kleden als kind (of baby, afhankelijk van wat de behoefte is). Furry’s zijn mensen die de behoefte hebben zich te kleden als een dier met menselijke vormen. Voor sommigen is dit enkel een hobby, maar anderen voelen zich pas echt zichzelf als zij hun favoriete dier kunnen zijn. Zij hebben deze behoefte en uiten dit met lotgenoten. Echter voelen velen dat de maatschappij dit niet zomaar accepteert en daarom zijn ze vaak genoodzaakt dit geheim te houden. Eén troost; gelukkig zijn lotgenoten makkelijk gevonden via het internet.

Moet je je eens voorstellen: een hele levensstijl geheim moeten houden voor je naasten omdat het afwijkt van de norm. Een groep vrienden waarmee je ’s avonds in de kroeg een biertje drinkt, én een groep vrienden waarmee je samenkomt om je liefde voor het kleden als een dier te uiten. Een groep vrienden voor de buitenwereld, en een groep vrienden die je diepere geheim kennen. Een aangeboren drang hebben om je te kleden als baby, maar dit eigenlijk niet echt uitgebreid in het openbaar kunnen bespreken vanwege scheve gezichten.

Taboes zijn er om doorbroken te worden, maar dan moet eerst huidig gedachtenregels van de maatschappij doorbroken worden. Zolang lesbiennes  elkaar nog niet eens een kus mogen geven, hoe kunnen we dan óóit compleet onszelf zijn? Als zélfs homofilie minder geaccepteerd wordt dan wij denken, hoe kunnen ooit andere ‘afwijkenden’ compleet en zonder gêne praten over wie zij zijn en wat hen bezighoudt?

Hoe fijn zou het zijn om elkaar compleet te accepteren. Om niet meer te kijken naar hoe die persoon geboren is, maar hoe die zich heeft ontwikkeld. Als hij of zij altijd een goed mens is geweest, nooit anderen hardop veroordeelt en de omgeving een betere plek maakt, wat zou het dan uitmaken als diegene een iets andere levensstijl heeft? De wereld is een prima plek, als we elkaar maar de kans blijven geven onszelf te zijn. Volledig onszelf.

Advertenties

One thought on “Born this way, maar nog steeds taboe

  1. Daan Kusen 28 februari 2014 / 23:16

    Ik heb meestal zo iets van… jongens, doe wat je wil -maar laat mij erbuiten :)

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s