Ziek in je hoofd

In navolging van Meike’s openhartige blog over hoe het kan zijn als het gewoon even niet gaat, begon ik steeds meer na te denken over dit onderwerp. Hoe meer ik er over nadacht, hoe meer ik tot de conclusie kwam dat psychische ziektes (zoals depressies, verslavingen,  dwangneuroses etc.) eigenlijk een te weinig eerlijk besproken onderwerp is. Iets wat mij een kwalijke zaak lijkt.

Ik zal niet beweren dat er voor dit onderwerp totaal geen aandacht is: zo is er elk jaar op 10 september een wereldwijde Dag van Zelfmoordpreventie en om dezelfde reden dat ik deze blog schreef, had de BNN op 7 oktober 2009 een thema-avond dat in het teken stond van zelfdoding (hier terug te zien), wat mij betreft een goed programma dat goed de kanten van het verhaal belicht. Maar hier hebben we het enkel over zelfmoord, een blijvend probleem dat veel mensen aangaat. Niet gek dus, dat daar wél aandacht aan besteed wordt.

Over andere geestenziektes die niet direct de dood tot gevolg hebben, hoor je echter weinig.Natuurlijk zijn er documentaires te vinden over verschillende gedragsstoornissen of ziektes,maar de algemene kennis wat betreft deze onderwerpen blijft bijzonder laag.‘Wat maakt dat nou uit?’ Zal je misschien denken; ‘de mensen die er mee te maken krijgen kunnen toch zelf informatie opzoeken?’ Misschien wel, maar ik ben sterke aanhanger van het idee dat onbegrip bijna direct uit onwetendheid voortvloeit, en onbegrip is in het geval van dit onderwerp wel degelijk gevaarlijk.

Omdat ik meer af weet van depressies dan de overige zaken die ik genoemd heb, zal ik me in dit voorbeeld dan daar ook op willen focussen, om mensen niet voor het hoofd te stoten. In principe is depressie namelijk een bekend begrip. Het wordt te pas en te onpas gebruikt; ‘ik ben vandaag een beetje depressief’ is niet zeldzaam en ook ‘daar word ik wel een beetje depri van’ is een zin die vaak de revue passeert. Ik zie verder geen kwaad in dit soort opmerkingen, ik vind niet dat een woord zo’n lading moet hebben dat je het alleen voor bepaalde zaken kan gebruiken, máár het wordt pas een probleem als mensen daadwerkelijk gaan geloven dat dat is wat het is: gewoon je even niet zo fijn voelen.

Dit zorgt er namelijk vaak voor dat mensen die daadwerkelijk met een depressie kampen aangezien worden voor aanstellers: iedereen voelt zich toch wel eens niet goed? Nou, waarom heeft die ene vriendin van je dan ineens moeite met naar school gaan? Alsof jij nooit chagrijnig bent.

Hier begint de kern van het probleem te ontstaan, want op deze manier worden mensen met een depressie niet serieus genomen. Ik denk ook dat dit een situatie is die je bij andere geestesziekten vaak terug zal zien komen. Het is namelijk zo dat je de meeste psychische ziekten (zoals het woord al zegt) niet kan zien. Je kan niet in iemands hoofd kijken en zien hoe diegene zich voelt. Dit niet kunnen zien van een aandoening resulteert vaak in gedachtegangen waarin tegen een herstellende alcoholist wordt gezegd dat ‘hij/zij toch best één wijntje kan meedrinken?’,

waarin de persoon met een dwangneurose moet uitleggen waarom hij wéér het licht aan en uit moet doen en de depressieve persoon ‘gewoon zichzelf bij elkaar moet grijpen.’ Vaak doen deze adviezen meer kwaad dan goed. Iemand met een gebroken been laat je ook niet over ‘maar één hekje’ springen, want we weten allemaal dat dat niet kan én dat het ook nog het herstel moeilijker zou kunnen maken. We vragen niet of iemand die net één dag herstellende is van een longontsteking of hij mee gaat rennen door het park. Toch wordt dit wel gedaan met mensen met een geestesziekte, terwijl deze mensen vaak al genoeg moeite hebben met aan zichzelf verantwoorden waarom ze bepaald gedrag vertonen.

Ik roep hier niet op tot onuitputtelijk medelijden, herstellen is ook iets wat een persoon zelf moet willen en moet kunnen, maar begrip en ondersteuning zijn hier heel belangrijk bij, zo weet ik uit ervaring. Wellicht is het een idee om iets vaker door te vragen over dingen waar we niet veel van af weten. Bij deze roep ik op tot meer begrip en geduld. Succes.

Hier nog een afbeelding om mijn vorige argument simpel en accuraat in beeld te brengen:

Advertenties

One thought on “Ziek in je hoofd

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s