Met een fluitketel over het ijs

Fluitketelschuiven, oftewel ‘curling’, leek altijd een vrij saaie sport (behalve toen foto’s zoals deze links uitkwamen). Sterker nog, het een ‘sport’ noemen wordt vaak vrij laconiek gedaan. Het interesseerde mij ook absoluut niet en het ziet er dan ook nogal stommig uit: een grote ronde steen over een ijsbaan vooruit schuiven, met bezems deze in beweging houden en vervolgens ergens aan de overkant de fluitketel van de tegenstanders uit het midden tikken. Vooral dat gedoe met die bezems ziet er nogal vreemd uit. Velen vinden het geestdodend en snappen niet waarom het bestaat. Gelukkig is het een Olympische Sport het wordt het daarom ineens vaak uitgezonden. En wat blijkt: curling is best leuk!

Dus, wat is in godsnaam de bedoeling van deze sport? Ik persoonlijk vergeleek het met een combinatie van bowlen en Jeu de Boules, maar volgens de NOS-presentator moesten we het ook vooral vergelijken met schaak. Huh, schaak? Blijkbaar is het net zo tactisch en moet je al een aantal stappen vooruit denken. Nu klinkt curling ineens toch al een stuk spannender. Twee teams met elk vier spelers curlen tegen elkaar op één langwerpige baan gemaakt van ijs. De baan heb je misschien al eens gezien, die ziet er zo uit.  Beide teams staan aan één kant en ze laten de steen naar de andere kant van de baan glijden. De bedoeling is kortgezegd om je granieten steen zo dicht mogelijk in het rondje aan de overkant te laten glijden. Klinkt nog steeds saai, maar nu zit er al meer logica in.

De tegenstander speelt op dezelfde baan en wil natuurlijk HUN steen daar in het midden hebben, dus logischerwijs kegelen ze elkaars steen uit de cirkel zodat hun eigen steen erin ligt. Maar er is meer! Je hebt wellicht al eens meegekregen dat er altijd teamleden enorm hard staan te schrobben met een bezem, precies op de route van die steen. Hiermee komen de waterdeeltjes los en glijdt de steen er soepeler overheen. Ze kunnen dus de snelheid van de steen ermee aanpassen: even met de bezem op een plekje vóór de steen schrobben zorgt ervoor dat de steen er sneller en makkelijker overheen glijdt. Niet schrobben is dus eigenlijk een soort rem.

Goed, we begrijpen dus waar de steen vandaan komt, waar hij heen moet en hoe hij met de bezems te besturen is. De steen wordt bij het loslaten vaak nog iets gedraaid, waardoor deze lichtelijk gestuurd wordt tijdens zijn rit naar de overkant. Ze geven een ‘curl’ aan de steen: vandaar dus de naam van deze sport. Natuurlijk zijn we er dan nog niet, want hoe zat dat met de tactische kant? Er is méér dan alleen jouw steen in het midden te krijgen, de steen van je tegenstander moet namelijk zo ver mogelijk van je vandaan blijven. Dus: wegkegelen die dingen. Als je je eigen steen in het rondje aan de overkant  (het ‘huis’) hebt gekregen heet dat een draw. Gooi je je tegenstander uit het huis, dan heet dat een take-out. (Let’s go out of the house and order a take-out?)

Op die manier zijn er een hoop punten te scoren. Het hele spel intrigeerde me vooral mateloos omdat de spelers zo ontzettend goed zijn. Zodra je een beetje doorhebt wat de bedoeling is merk je hoe hoog het niveau is en hoe precies ze kunnen mikken. En hé, wij kijken ook een kwartier lang naar een man die rondjes schaatst, dus wat dat betreft is curling niet per se geestdodender omdat er toevallig minder actie in voorkomt.

Advertenties

One thought on “Met een fluitketel over het ijs

  1. Daan Kusen 20 februari 2014 / 20:28

    Als dat curling er zo uit zag als op de foto had ik wel gekeken…

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s