Tienermeisjes

Tienermeisjes zijn de grap van de eeuw. Waar een paar jaar geleden Jonas Brothers-fangirls belachelijk werden gemaakt, zijn dat nu Directioners en Beliebers (wat nog altijd niets is bij the Beatles vroeger, poeh). Tegenwoordig ligt die grap in grote mate bij het toe-eigenen van kenmerken waar ‘het tienermeisje’ eigenlijk helemaal niets vanaf weet. Het strooien met diepzinnige citaten op een galaxy-achtergrond is daar een voorbeeld van dat al meerdere malen op de hak is genomen. Ook wordt het tienermeisje zwartgemaakt om het dragen van T-shirts van bands die zij toch niet zou kennen. Maar in hoeverre zijn dit eigenlijk slechts kenmerken van het tienermeisje? In hoeverre doet het tienermeisje hier fout aan? En, vooral, worden deze dingen niet meer belachelijk gemaakt omdat zij gedaan worden door het tienermeisje, in plaats van andersom?

large

Auteur John Green kreeg laatst een vraag over de receptie van de verfilming van zijn boek, The Fault In Our Stars. De vraag uitte een angst dat tienermeisjes die het nooit gelezen hebben nu citaten uit zijn boek zullen gebruiken om zichzelf als cool en literair te profileren. Nu is John Green iemand wiens voornaamste doelgroep bestaat uit tiener(meisje)s, dus zijn reactie kwam niet geheel onverwacht. Toch zette hij sterk uiteen waar ik al een tijdje tegenaan loop en wat ook voor deze blog de aanleiding was.

Green legde uit  dat hij geen kwaad ziet in de zorg die werd uitgedrukt, maar bovenal dat de zorg bij lange na niet alleen op de groep van tienermeisjes toegepast kan worden. Daar geef ik hem gelijk in. De hoeveelheid mensen die Kant heeft gelezen in deze tijd, is immers bij lange na niet zo groot als de hoeveelheid mensen die zich graag intelligent doet klinken door kreten als ‘ik denk, dus ik besta’ te gebruiken. Het percentage daarvan dat niet wist dat het eigenlijk Descartes, en niet Kant, was die dit zei, is waarschijnlijk ook niet te onderschatten. Maar in de ogen van de gemiddelde mens zijn het vooral de tienermeisjes die zich hieraan schuldig maken.

Wat John Green bovendien expliciet aanstipte is iets waar ik zelf nog niet op die manier naar had gekeken, namelijk dat het neerkijken op tienermeisjes behoorlijk seksistisch is. Inmiddels lijkt me duidelijk dat het niet alleen de tienermeisjes zijn die dit doen, maar het toch de tienermeisjes zijn aan wie dit vooral wordt toegeschreven. Het zijn de tienermeisjes, meer dan de tienerjongens, die overheersend beschuldigd worden van ‘meeloopgedrag’. Het zijn de tienermeisjes, meer dan de tienerjongens, die belachelijk worden gemaakt om het Instagrammen van Starbucks-bekers. Het zijn de tienermeisjes, meer dan de tienerjongens, van wie het een schande is dat zij een Ramones T-shirt dragen zonder ooit een liedje van de band te hebben gehoord.
Een reden hiervoor kan ik niet verzinnen, want als ik erover nadenk is geen enkel van deze kenmerken genderspecifiek. Tienerjongens doen dit alles evengoed, hoewel het in die kringen vaak iets anders is dat cool gevonden wordt. Of de kenmerken al dan niet negatief zijn, is mij om het even. Als iemand dit gedrag dom vindt, moet diegene dat zelf weten en er persoonlijke conclusies uit trekken. Maar de verontwaardiging wanneer een  tienermeisje zich zo opstelt, in vergelijking met om het even wie anders, vind ik belachelijk en onterecht.

Advertenties

One thought on “Tienermeisjes

  1. Daan Kusen 18 februari 2014 / 12:52

    Volledig mee eens. Ik vind die boeken van John Green geweldig -en ik ben over vijf jaar dertig.

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s