Omgekeerde discriminatie

Nee, ik ga het niet hebben over de  vrouwenquota, of de hoeveelheid allochtonen (pardon ‘nieuwe Nederlanders’) die een bedrijf moet aannemen, noch wil ik mij in dit stuk buigen over het fenomeen ‘gezocht: medewerker bediening (V)’ dit zijn echter allemaal voorbeelden zijn van discriminatie die vrij sociaal geaccepteerd zijn. Hoewel ik  het niet eens ben met deze gang van zaken, is er een specifieke zaak die mij op het moment met stomheid geslagen laat: een homokroeg waar hetero’s eigenlijk niet welkom zijn. Pardon?!

In de eerste plaats wil ik stellen dat ik geen onderdeel uitmaak van de homogemeenschap en dat het dus best mogelijk is dat ik als (soort van) heteroseksueel de zaken hier verkeerd neerzet. Mocht dat het geval zijn, schroom dan niet mij op mijn plaats te zetten. Deze column is nu ook geschreven omdat ik deze zaak gewoon écht niet snap en er tot nu toe niemand is geweest die het mij zodanig heeft kunnen uitleggen dat het woord ‘DISCRIMINATIE!’ Niet door mijn hoofd suist.

Waar heb ik het over? Ik heb het over de kroeg/club/stichting ‘De Trut’. Een non-commerciële uitgaansplek voor homoseksuelen die ooit ontstaan is vanuit een krakersbeweging. De Trut is niet enkel een uitgaansplek, dat moet gezegd worden: het is een stichting die zich op diverse punten inzet voor de integratie en acceptatie van homoseksualiteit. So far so good, hier heb ik geen kritiek op en het lijkt me alleen maar een goede zaak dat vele partijen zich bezig houden met deze integratie. Het is mij echter ter oren gekomen dat in De Trut, dat dan zeggen de uitgaansplek, het eigenlijk niet de bedoeling is dat je als heteroseksueel daar een leuk feestje komt vieren. Het is niet dat je er niet mag zijn, maar zoals een kennis van mij het uitlegde:  ‘het is niet de bedoeling dat je je heteroseksueel gedraagt’ daar.

Misschien ligt het aan mij, maar voor mij klinkt het als datgene doen waar je juist tegen aan het vechten bent. Stel je voor dat Paradiso tegen een homoseksueel stel zegt ‘Ja, je mag op zich wel naar binnen, maar als ik jullie zie zoenen dan wordt het tijd om te gaan.’ Ik durf te wedden dat heel Amsterdam dan in rep en roer is. Ik kan er niet bij dat een vereniging die zo erg streeft voor gelijke behandeling zo’n deurbeleid erop nahoudt.

Goed, ik heb dus de nodige uitleg gekregen toen ik bij mensen navraag ging doen. Het is dus het geval dat holebi’s en transgender mensen zich veiliger en meer welkom zouden voelen op een plek die speciaal voor hen bedoeld is. Daarbij zouden er mensen zijn die nog niet uit de kast zijn en zou het ook fijn zijn eens op iemand af te kunnen stappen zonder eerst uit te vinden of deze persoon wel echt op hetzelfde geslacht valt.
Allemaal redenen die ik op zich wel kan begrijpen, maar toch blijft er een bittere nasmaak achter wanneer ik dit hoor. Want hoewel ik begrijp dat een veilig aanvoelende plek zeer belangrijk is, vraag ik me af hoe mensen zouden reageren als een heteroseksueel zei dat hij zich ‘niet veilig voelt’ op een plek waar ‘veel homoseksuelen’ zijn.  Ik vind dat persoonlijk walgelijk klinken, dus zou het andersom ook niet oké moeten zijn.

Nogmaals: ik weet niet hoe het is om op hetzelfde geslacht te vallen en daardoor gediscrimineerd te worden. Ik heb geen idee hoe het voelt en hoe anderen dit beleven. Deze column is dan niet enkel geschreven om mijn onvrede te laten kennen, maar het is ook bedoeld als een oprechte vraag: zijn er mensen die mij dit goed kunnen uitleggen? Want nu komt er vooral een oud spreekwoord in mijn hoofd op:
“Wat gij niet wilt dat u geschiedt…”

PS: Alles wat ik hier zeg/claim over het (deur beleid) van De Trut is informatie die ik van meerdere mondelinge bronnen heb gehoord. Mocht dit in de realiteit anders of genuanceerder liggen, dan zou ik dat graag weten zodat ik mijn mening (en deze column) dusdanig bij kan stellen.

Advertenties

2 thoughts on “Omgekeerde discriminatie

  1. Meike van Roessel 16 februari 2014 / 22:05

    “Want hoewel ik begrijp dat een veilig aanvoelende plek zeer belangrijk is, vraag ik me af hoe mensen zouden reageren als een heteroseksueel zei dat hij zich ‘niet veilig voelt’ op een plek waar ‘veel homoseksuelen’ zijn. Ik vind dat persoonlijk walgelijk klinken, dus zou het andersom ook niet oké moeten zijn.”

    Wat je hierbij over het hoofd ziet, is dat het in het dagelijks leven gewoon onveiliger ís voor homoseksuelen om zich homoseksueel te gedragen dan dat voor heteroseksuelen is. Homofobie is een heel serieus gevaar en ik kan me daarom best wel goed voorstellen dat een groep die in zekere zin echt onderdrukt wordt, een plek veiliger vindt als de ‘onderdrukkers’ niet of in mindere getale aanwezig zijn.
    Het is niet oké als wordt gezegd dat een plek feitelijk onveiliger wordt met een grotere hoeveelheid heteroseksuelen. Het gaat hier echter om mensen die zich ‘niet veilig voelen’ en daarmee ligt de nadruk niet op een daadwerkelijke onveiligheid, maar op het idee van een veilige plek, een ‘safe haven’.

    • Iris 25 februari 2014 / 22:51

      Dat begrijp ik wel, maar ik vind toch dat het een bepaald idee laat zien. Als ik met mijn homoseksuele vrienden uit ga én mijn vriend gaat mee, dan zou ik mezelf toch als minimale ‘bedreiging’ ervaren. Wat mij betreft mag je best mensen weigeren als het erop lijkt dat ze enkel komen voor een lachertje, of om zich te verlekkeren aan lesbische stellen. Dat is echter wat naders dan heteroseksueel gedrag over het algemeen willen weigeren, denk ik zelf. Wellicht is het eerste gedeelte ook meer aan de orde, maar je zit met hetzelfde probleem als het feminisme. Was het radicaal/cultureel feminisme niet fout bezig omdat zij zich tegen mannen keerden? Ik vind van wel.

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s