Sportsed

Opklikken voor compleet
Opklikken voor compleet

Deze week was een bijzonder sportieve week. Vandaag zijn officieel de Olympische Winterspelen in Sochi begonnen, de transfermarkt in het voetbal sloot vorige week, en in de nacht van zondag op maandag vond de Superbowl plaats.

Dé gelegenheid voor iets te veel mensen om onuitstaanbaar te gaan doen over sportfans.

Afgelopen zaterdag stond Facebook vol met sarcastische plaatjes over andermans gedrag op sociale media, irritante clickbaitlinkjes en hooghartig quasi-politiek geneuzel. Het enige verschil met andere dagen is alleen dat het dit keer over sport ging. Een bloemlezing.

Grumpy Cat heeft ook iets te zeggen.
Schijnheilig gepredik, nu ook in JPEG-vorm!
Voor extra Pretentieuze Punten gooi je er ook een totaal uit de context gehaalde quote doorheen!
Of je verzint er zelf een!

Ik kan nog eindeloos lang doorgaan, maar de crux is altijd hetzelfde: dat sport dom is en mensen die sport kijken al helemaal dus ga iets zinnigs doen zoals het posten van pretentieuze plaatjes op het internet, jij domme sportkijkende dombo.

Nu snap ik wel dat afgelopen zondag de Amerikaanse sporthater moe zou zijn geworden van de Super Bowl. Wedstrijden worden enorm gehypet, en het is begrijpelijk dat mensen die er minder interesse in tonen zich ergerden aan dat het het onderwerp van de week was. Maar die is niet de VS, en slechts een handvol Europeanen keken naar die wedstrijd. Wat is dan precies je recht van klagen?

Het is ook vooral sport die deze behandeling krijgt, je ziet bijvoorbeeld nooit strips over dat een film flopte omdat “actors in the other films were actsing too”, foto’s van festivalpubliek met het onderschrift dat muziek niets uitmaakt, of de klacht dat Brian Cranston 225.000 dollar per aflevering van Breaking Bad verdient. Film, televisie en muziek zijn zeker te highbrow om bekritiseerd te worden. Ik vind het überhaupt en vreselijke tweedeling, highbrow en lowbrow. In beide vormen van entertainment zit je nog steeds op de bank te kijken of luisteren naar iets wat je vermaakt, en is dat niet het enige wat telt?

Sport kijken is voor mij een escapisme, mijn beste manier om na een week van intensief studeren en (commissie)werk mijn verstand op nul te zetten en te genieten van een goede wedstrijd. Het láátste wat ik dan nodig heb, is een of andere wijsneus die mij gaat vertellen dat ik maar een boek moet lezen, alsof ik níet de week daarvoor mezelf door Machiavelli of John Stuart Mill heb geworsteld. Ik bepaal zelf wel waar ik mij door vermaakt voel, en dan bekritiseer ik ook niet jouw manier. Deal? Deal.

Advertenties

2 thoughts on “Sportsed

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s