De nieuwe homofobie

Een paar weken voor de Winterspelen in Sotsji kan Rusland eindelijk opgelucht ademhalen. Na bijna een jaar lang door heel West-Europa lastig te worden gevallen over hun wetgeving over homoseksualiteit, is er eens een ander land waar de activisten boos over kunnen zijn: zowel in Nigeria als Uganda werd gestemd over zwaardere antihomowetten.

Nigeria maakte homoseksuele relaties strafbaar met een gevangenisstraf tot 14 jaar, en Uganda wilde dit zelfs met levenslang bestraffen. Hoe het opsluiten van mensen van hetzelfde geslacht in één gebouw ervoor zal zorgen dat men “hetero wordt” snap ik niet helemaal, maar goed.

Het is zeker voor Uganda een verbetering, gezien men daar ooit de doodstraf voor heeft voorgesteld. Waar Uganda ooit door toenmalig Amerikaans president George W. Bush werd geprezen om het AIDS-beleid van het land, is het al jaren het meest homofobe land ter wereld geworden. Tabloids met haatzaaiende artikelen, invloedrijke priesters die ietwat gênante speeches houden, en nu dus de wetgeving die bijna ingevoerd werd.

Bijna, inderdaad, want president Yoweri Museveni sprak zijn veto uit. Een goed iets, toch? Alleen een beetje jammer dat hij het om de verkeerde redenen doet.

“The question at the core of the debate on homosexuality is what do we do with an abnormal person? Do we kill him/her? Do we imprison him/her? Or we do contain him/her?”

Kortom: binnen Uganda heeft homoseksualiteit geen enkele belangrijke bondgenoot meer. De oorzaak van deze plotseling opgekomen homofobe mentaliteit is de toegenomen steun van Amerikaanse religieuze instanties aan de christelijke missie in Afrika, omdat in de VS hun invloed steeds meer af begint te nemen en daarom maar ten zuiden van de Sahara naar volgelingen zoekt. De priester die de eerdergenoemde gênante speech gaf, Martin Ssempa, is een voormalig student aan een bijbelinstituut in Philadelphia, alhoewel zijn uitspraken zelfs dit institituut te ver gaat: in 2010 keurden zij deze af.

Er is gelukkig wel een erg krachtige oplossing, voor Uganda althans. Nigeria heeft helaas een te grote olie-industrie. Die oplossing is boycotten. De reden die Museveni opgaf was vooral bedoeld voor de eigen bevolking, om niet zelf als sodomiet te worden bestempeld. De werkelijke reden is dat de druk van andere landen te veel werd. Zeker omdat Uganda 1,5 miljard dollar aan ontwikkelingshulp ontvangt is het erg makkelijk om politieke druk uit te voeren op het land. Voer een wet in waar de rest van de wereld niet blij mee is, en de cheque wordt niet getekend. Jammer voor de overheidsfunctionarissen dat ze niet meer stiekem hun zakken kunnen vullen, maar het is niet anders. Noem het kolonialisme, noem het chantage, maar het stemt mij erg gelukkig dat er in dat land geen homo’s worden opgesloten of geëxecuteerd met hulp van Nederlands belastinggeld.

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s