Oh, ik ben zo’n nerd!

De nerd staat erom bekend dat hij of zij zich niet echt probeert te mengen met z’n leeftijdsgenoten. Het is die eenzame jongen of meisje dat altijd in een hoekje een boek leest en met niemand echt aansluiting kan vinden. Nerds zijn op zichzelf en houden zich meer bezig met hun eigen interesses dan met andere mensen.

Tegenwoordig is nerd-zijn een rage. Ik snap het niet meer: waarom vernoemen we onszelf naar die antisociale sukkel?!

Bovenstaande opsomming laat je nou niet gelijk warmlopen om jezelf te bestempelen als een rasechte nerd. Ik denk niet dat er veel mensen staan te popelen om bekend te staan als een persoon dat weinig sociale interactie heeft en er maar vreemde ideeën op nahoudt. Een zogenaamde  loner, een eenzaam persoon dat alleen gericht is op zijn eigen (geniale) ingevingen en niet de hedendaagse beslommeringen. Toch is het tegenwoordig ontzettend hip om jezelf te bestempelen als nerd. Ik begrijp deze rage niet.

suchanerdDe hedendaagse hippe nerd houdt van lezen, videogames en vindt een bril cool. Net als bijna ieder ander persoon dat toevallig van lezen, videogames en/of brillen houdt. Uitdrukkingen als “Ik heb die game gespeeld, ik ben zó’n nerd!”, “Ik heb zóveel boeken, ik ben echt een nerd” en “Dat ik die dingen wéét zeg, ik voel me echt een nerd” hoor je tegenwoordig overal. En niet uit schaamte, maar met trots. Hoera, ik ben een nerd!

Wacht. Huh?

Omdat je leest, gamet of toevallig een intelligent feitje weet ben je niet direct slimmer dan de rest. Sterker nog, de nerd zoals ik ‘m in de eerste alinea heb beschreven – de rasechte sukkel – is niet eens per sé slim. Hij of zij is vooral sociaal awkward en heeft meer aandacht voor z’n eigen ideeën, om die te ontplooien. Leuke bijkomstigheid: daardoor heeft deze nerd later in het leven vaak meer succes. Omdat hij in zijn jeugd minder sociale interactie had en dus meer tijd om zijn eigen creativiteit en genialiteit te ontwikkelen.

Maar dat is niet het doel van de hedendaagse hipsternerd. Die vindt zichzelf niet verschrikkelijk slim, maar nét even ietsje slimmer dan de gewone mens, niet-nerd. Het woord ‘nerd’ is redelijk subjectief, maar wordt normaal gesproken toch vooral als scheldwoord gebruikt voor iemand die afwijkt van de rest. Tegenwoordig is het juist hip om ‘lekker jezelf’ te zijn, ‘anders dan de rest’ en ook wel ‘hipster’ te zijn. Mensen die anders willen zijn dan de rest worden hipster genoemd. Nerds zijn van zichzelf al anders dan de rest en dus is het enorm cool om nerd te zijn. Want dan ben je anders, jezelf, je trekt je lekker niets aan van de rest. Maar als jij je niets zou aantrekken van de rest zou jij jezelf ook geen nerd noemen.

De ‘echte’ nerd – de niet-sociale loner – houdt niet van die stempel. Hij houdt zich niet bezig met hokjes en cool zijn en zou zichzelf nooit een nerd noemen. De opmerking “ik voel me zo’n nerd met al mijn boeken!” zal zijn mond dus nooit verlaten: hij heeft wel wat beters te doen. De ‘fake hipsternerd’ is met niets anders bezig. Ben ik wel uniek genoeg? Ben ik wel interessant genoeg?

Ik erger me groen en geel aan mensen die zichzelf een ‘nerd’ noemen. Het is cool om jezelf een nerd te noemen, maar dan om alle verkeerde redenen. Nerds zijn slim! Nerds gamen! Nerds lezen! En dat doe ik ook dus ik ben een échte nerd! Ik ben zó interessant! Nou, nee. Je profileert jezelf als een ‘kijk mij eens anders zijn dan de rest’-persoon. En daarmee ben je precies gelijk met de grote massa.

Hou je van gamen? Prima! En lezen? Fijn! Maar wrijf je hobby’s niet in iemands gezicht met de woorden ‘haha kijk mij een nerd zijn’ alsof het iets bijzonders is.

Advertenties

2 thoughts on “Oh, ik ben zo’n nerd!

  1. Daan Kusen 28 november 2013 / 22:01

    Mensen die een bril dagen zonder dat het nodig. Ik vind het onkies tegenover mensen die wel echt een bril nodig hebben.

  2. Meike van Roessel 1 december 2013 / 19:44

    Ik heb zelf ook over dit onderwerp getwijfeld, maar toen bleek dat ik er heel erg met mezelf over in de knoop zat. Want juist dit alles kan ook leiden tot acceptatie van ‘echte’ nerds, waar die doorgaans inderdaad social outcasts zouden zijn door hun rare hobbies en awkward gedrag.
    Want ook dat awkward is tegenwoordig ‘hip’ aan het worden.

    Dat is iets dat ik ook verkeerd vind – je profileren als ‘awkward’ terwijl er mensen zijn voor wie dat daadwerkelijk een obstakel is in het dagelijks leven. Maar toch, relativeert het ook niet de boel? Zorgt het niet dat awkward-zijn minder een obstakel hoeft te zijn, omdat die kleine dingen die je zo awkward maken, nu onder ‘cool’ kunnen vallen?

    Ik weet dus niet zeker of het vieren van nerd- en awkward-zijn juist zou zorgen voor acceptatie of voor vervreemding. Na het lezen van jouw stuk zit ik nog steeds met diezelfde twijfel.

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s