Leven door een schermpje: De Facebook Deceptie

Ik ben social media-verslaafd. Zo’n echte. Zo een die niet zonder smartphone of laptop kan, omdat diegene altijd overal wil weten wat iedereen aan het doen is.
Hoewel dit eerst als normaal gezien werd, beginnen er steeds meer geluiden op te komen die tegen dit fenomeen zijn. Verrassing, verrassing ; niet alleen ‘de oude generatie’ of een stel hippies vinden dit; ikzelf ook. Facebook heeft namelijk – behalve dat het handig is in touch te blijven met vrienden – een behoorlijk vervelende bijwerking. Ik noem dit dan ook ‘De Facebook Deceptie’.

Om de Facebook deceptie uit te leggen zal ik dicht bij mezelf blijven. Eens in de zoveel tijd duik ik namelijk in een zwembad van zelfmedelijden. Dat mijn leven zo ontzettend saai en niet boeiend is; janken, zeuren, klagen. Je snapt het wel.
Meestal is dit deels een maandelijkse cyclus die ook nog wel eens aangewakkerd wil worden door het slechte weer. Als ik niet uit ben geweest in een week, is mijn week saai en haal ik niet het meeste uit het studentenleven. Dit klinkt misschien wat extreem, maar ik durf met zekerheid te zeggen dat ik niet de enige ben. De meeste mensen in mijn omgeving willen het onderste uit de kan halen en daar horen sociale activiteiten bij.
Als ik dan in dat zwembad van zelfmedelijden lig te dobberen, doe ik nog steeds wat ik altijd doe; facebooken en twitteren. En vooral dat eerste is vreselijk.

Facebook staat dan namelijk vol met mensen die wél iets van hun leven maken. Terwijl ik zielig in mijn bed twaalf afleveringen van een serie kijk, is de rest van de wereld wel bezig met een bruisend sociaal leven. Overal waar je kijkt staan mensen op feestjes, uitgaansfoto’s, foto’s van verre reizen, tags dat iemand naar Berlijn gaat, een status dat iemand heeft besloten een weekendje New York te pakken. En ik lig in bed.
Zonder twijfel kan ik zeggen dat ik hier diep ongelukkig van word. Ik krijg oprecht het idee dat ik niets met mijn leven doe. Dat ik weinig vrienden heb, eigenlijk helemaal niet zo’n leuk persoon ben en dat het allemaal maar triest met mij gesteld is.
Totdat ik mijn eigen profiel even ging bekijken. Afgezien van mijn flauwe statussen, zijn er bovenal partypics te vinden; van elk festival waar ik geweest ben, staan wel foto’s en ook elk feestje is wel ergens op mijn profiel terug te vinden. Ik heb het ook wel eens te horen gekregen van een familielid ‘Ik heb je Facebook eens bekeken; je bent wel een feestbeest he!’
Opeens begon mij iets te dagen; ik ben net zoals die andere mensen, met hun duizend feestjes. Ik ben precies zo. Want het staat op Facebook. Dát is Facebook deceptie: de eigenlijke handeling boeit niet, het maakt uit of iets op Facebook staat.

Dit is een ontwikkeling waar ikzelf ontzettend van schrik; Facebook is een soort hyperrealiteit geworden; het is echter dan echt. Perfect natuurlijk, want je kan een bepaald beeld van jezelf schetsen op een site en mensen nemen het aan als de werkelijkheid. En dit gebeurt ook daadwerkelijk.
Ik heb vele feestjes meegemaakt waar mensen meer bezig waren met feestend op een foto staan, dan dat zij bezig waren met daadwerkelijk feesten. Vijf status updates om de wereld te laten weten dat je in dat ene vette feestje in de Trouw staat. Tien foto’s om te laten zien dat je er echt was en dat je het echt naar je zin had. Newsflash: je kan het ook naar je zin hebben zónder dat de hele wereld het hoeft te weten. Je kan een feestje echt beter meemaken door er te zijn, in plaats van er door een schermpje naar te kijken.

Deze ontwikkeling, die ik hier dus aanduid als een hyperrealiteit; is ook daadwerkelijk schadelijk. Zoals ik in het begin heb aangegeven maakte het mij echt onzeker. Dit kan je weglachen, maar ik heb hier veel gesprekken met mensen over gehad die dit ook voelen. Facebook laat je geloven dat iedereen een spetterend leven heeft, behalve jij. Want ja, welke idioot gaat een foto posten van een niet gedouchte zelf in bed met drie pakken koekjes en een kop koffie? Tenzij het grappig is, dan natuurlijk wel.  Niemand laat weten dat hij of zij een dag echt niks hebt gedaan. Dat je naar collega bent gegaan en toen je kamer hebt opgeruimd.  En dat terwijl iedereen van die dagen heeft. Niemands leven bestaat alleen uit feesten en als dat wel zo is, is er vaak iets mis. De saaie dagen horen bij het leven. Niets doen is best gezond en dat laatste schijnen we vergeten te zijn.

Dus de volgende keer dat je iemands profiel bekijkt en denkt ‘wow, deze persoon is zo cool!’, bedenk je dan dat zo’n profiel een constructie is. Het is nep: het is geen daadwerkelijke afspiegeling van iemands leven.  Bovendien is jouw leven goed zoals deze is. Ook als je niet naar je feestjes gaat.

Advertenties

2 thoughts on “Leven door een schermpje: De Facebook Deceptie

  1. Tamar 28 november 2013 / 09:40

    Goed stuk weer, Iris. Héél herkenbaar!

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s