Ga je schamen

Tijd voor een blog zonder nuance. Ik geloof dat jullie inmiddels wel een tijdje door hebben dat ik normaal gesproken mijn uiterste best doe om het midden op te zoeken, rustig mijn kant van het verhaal uiteen probeer te zetten, en zeker niet probeer om mensen opzettelijk te beledigen.

Vandaag is niet zo’n dag.

Vandaag ben ik boos.

Zo ongeveer iedereen die de afgelopen drie weken in dit land heeft rondgelopen is doodgegooid met Zwarte Piet. Over die discussie ga ik het niet hebben. Het debat heeft inmiddels bijna het niveau burgeroorlog genaderd en ik heb geen zin in doodsbedreigingen. Waar ik het wél over ga hebben, is de demonstratie hierover die zaterdag 27 oktober op het Malieveld werd gehouden, waar ongeveer 900 man op af kwam. Geen bijster groot aantal, en het Malieveld bleek groot genoeg voor een andere “demonstratie”. Een vrouw kwam in haar eentje aandacht vragen voor de politieke situatie in West-Papoea. Daar zijn namelijk 400.000 mensen vermoord door de Indonesische regering.

Had ze beter niet kunnen doen. Een kleine groep aanwezigen nam om nog onbekende reden aanstoot aan haar aanwezigheid, riepen dat ze tegen Zwarte Piet was, waarna ze werd belaagd en uiteindelijk moest worden geëscorteerd door de politie.

Wat een kampioenen van de vrije meningsuiting. Wat een beschaafdheid, wat een glansrijk voorbeeld van de superieure Nederlandsche Kultuur en Samenleeving, dat het anno 2013 nog steeds mogelijk is om een vrouw te belagen om niets anders dan…ja, wat eigenlijk? Haar éénmansactie was volkomen irrelevant aan de overige demonstratie, de enige reden die ik kan bedenken is dat het groepje tegenwoordig iedere demonstrerende allochtoon aanziet voor een “Pietenhater”. (Hé, psst, als je vindt dat Zwarte Piet niet racistisch is, wees het dan niet zélf)

Ik wil wel duidelijk maken dat ik natuurlijk niet iedere supporter van Zwarte Piet bedoel (Damn it, toch nog nuance). Als je rustig meedeed aan de demonstratie: top, hoop dat je je vermaakt hebt, het scheen namelijk wat leuker te zijn dan gewone manifestaties. Als je de Pietitie tekent: prima. Je stem laten horen is altijd goed. Maar als je tegenstanders belaagt, beledigt, bedreigt, beschimpt of buitensluit: ga je schamen. Ga. Je. Schamen. En keer godverdomme terug naar je eigen land. Tuigmenistan of zo.

Het zijn dit soort uitwassen die mij vervreemden van een politieke beweging. De felheid, de manier waarop gedebateerd wordt, het feit dat ik Facebook niet kan openen zonder drie keer dezelfde discussie per uur te lezen, het telt allemaal mee in mijn toenemende ergernis, maar in dit geval is dat een probleem, dat binnen je eigen groep heerst, glashard wordt ontkend, de laatste druppel voor me. Ik was ooit een tegenstander van het veranderen van Zwarte Piet, echt waar. Maar aangezien deze kant ineens gevuld is met onredelijke, onbehoorlijke en overgevoelige onverlaten uit Onderbuikstad, en de meerderheid aan fatsoenlijke mensen ervoor kiest het bestaan ervan te ontkennen voor “the greater good”, is er voor mij de lol vanaf. Ik ga Zwarte Piet niet meer verdedigen, ik heb eigenlijk zelfs niet echt zin meer in het hele feest door alle heisa. Het feit dat een discussie om een kinderfeestje zo uit de hand is gelopen, zegt meer dan genoeg.

Vrolijk Kerstfeest, en vergeet niet de petitie voor West-Papoea te tekenen.

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s