Wat hebben we het ook moeilijk

Daar gaan we dan;  zweethandjes, hoge hartslag, slecht ritme, wallen en bovendien een humeur waar een gemiddelde pitbull terriër jaloers op zou zijn. Nee, ik heb het niet over de naweeën van een niet nader te noemen Amsterdam Dance evenement (oké misschien een klein beetje…) ik heb het over die ene week die mij wel gestolen kan worden: De tentamenweek. Een paar weken geleden schreef ik over het ouder worden van de student en wat daarbij komt kijken, maar met het oog op deze gebeurtenis ga ik me tóch weer aan een soortgelijk onderwerp wagen. De tentamenweek is namelijk dé periode waarin elke student zich naar God eet aan ongezond voedsel, niet schoonmaakt en bovendien veel medelijden met zichzelf heeft. En terecht. Toch?

Deze week, die bij ons op de middelbare school nog schattig ‘toetsweek’ werd genoemd, is namelijk dé week waarin naar voren komt dat het studentenleven meer is dan alleen een groot feestje. In deze week is het namelijk aan jou om te bewijzen dat wat je de afgelopen tijd hebt uitgevreten, voldoende is geweest om nu met die hakjes over de sloot een vak te mogen halen. Met een beetje geluk heb je al wat compensatiepuntjes gesprokkeld door wat werkgroepen bij te wonen, maar in veel gevallen is dit niet het geval. Kortom; het is erop of eronder.
Beelden van afgenomen dromen vliegen over je netvlies en ook je geweten komt weer om de hoek vliegen (waar die de afgelopen periode is geweest, is trouwens niet geheel duidelijk) zodra je de tentamenzaal binnen stapt, déze keer red je het sowieso niet.

In dit doemscenario bevind ik me nu. Ze zeggen wel dat het volgende week Halloween is, maar deze week wint sowieso de horrorprijs. Toch vreemd, want vroeger – toen het dus nog toetsweek heette- had ik gemiddeld tussen de zes en veertien toetsen in een week, nu beperkt het zich vaak tot één of twee tentamens (tenminste, in de geesteswetenschappen en als je je vakken een beetje goed kiest.) En tóch is dit tien maal heftiger dan het ooit geweest is op de middelbare school.  Toegegeven, het is iets meer stof – zeg maar gerust ook tien keer zo veel – maar toch durf ik te zeggen dat het een andere reden heeft. Het was namelijk eerder zo, dat ik er sowieso voor zorgde dat ik alles had gelezen; je moest immers wel, want in de les werd gecontroleerd. Daarbij is het nu zo dat ik soms een college mis. Op de middelbare school had je na het vier keer missen van een les wel een brief van de leerplichtambtenaar op je mat liggen, maar met colleges kan je eigenlijk gewoon wegblijven, als je bed net iets te lekker ligt of die date die je hebt gewoon interessanter is dan het zoveelste gewauwel over methodiek.

Eerlijk is eerlijk; ik heb eigenlijk helemaal niets te zeuren en ik durf dan ook te beweren dat de tijdnood en stress die bij menig student ontstaat in deze tentamenweek, deels afkomstig is door eigen laksheid, of het iets te veel gewaardeerd hebben van een wederom niet nader te noemen Amsterdams dans evenement.
Dus totdat ik (en al mijn medestudenten) echt studiedagen van langer dan dertien uur maken én geen tijd meer hebben om hun wekelijkse biertje te nuttigen durf ik tegen mezelf en al die anderen te zeggen; Niet zo zeuren. Je hebt het best goed, geniet er van nu het nog kan.

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s