Alsjeblieft niet

De horeca en haar personeel blijft een onderwerp dat veel besproken is. De veelgelezen website Vice publiceerde twee maanden geleden deze (welliswaar komisch bedoelde) quiz over het horecapersoneel in Amsterdam: Hoewel dus humoristisch, is de boodschap duidelijk. Horecapersoneel (en dan met name in Amsterdam) is brutaal en weet niet meer wat beleefdheid is.  Ik geloof best dat dit waar is en er is absoluut geen excuus voor onbeleefd gedrag. Maar, hierbij een ietwat andere visie hierop;

Geloof het ook niet; iedereen die jij tegenkomt op een dag, is daadwerkelijk een mens. Dat wil zeggen dat (in de meeste gevallen dan) dat mens ook emoties heeft. Het wil óók zeggen dat degene die net per ongeluk jouw vers getapte biertje over haar dienblad laat vallen, dat waarschijnlijk niet met opzet heeft gedaan.  Of wel, maar dat lijkt me een geval van een apart gevoel voor humor.
Bedenk je dus, als je weer eens wil gaan schelden op iemand die een fout maakt, dat de meeste van deze fouten menselijk zijn.  Zijn ze daarom minder vervelend? Absoluut niet, maar je ongenoegen laten blijken over een fout is niet hetzelfde als schelden of iemand behandelen alsof deze geen hersenen heeft. Oké? Oké.

Want die persoon, die we kennen, doet dat wel. Die persoon zal, als hij voor onverklaarbare redenen twee lepeltjes in zijn koffie wilde en er niet aan dit verzoek is voldaan, namelijk wel even laten weten hoe boos die persoon hierover is. Die persoon zal daarbij hoogstwaarschijnlijk schreeuwen en het opleidingsniveau van het horecapersoneel meteen in twijfel trekken.
Die persoon zal, als het stervens druk is op een terras, na vijf minuten boos naar het rennend personeel te hebben gekeken, naar de bar lopen om dan maar zélf zijn koffie op te halen. Want het duurt zo lang. Dat er zo’n vijftig koppen koffie vóór zijn bestelling zijn, doet die persoon niets. Immers; hij of zij wil zijn koffie nu en daarmee basta.
Die persoon zal ook, als het dan wel rustig is, net aan dat ene tafeltje gaan zitten waar nog wel twee glazen water van de vorige gast (die net één minuut daarvoor is vertrokken) staan. Die persoon zal met zijn vingers knippen (of fluiten, het is om het even) en eisen dat de tafel meteen wordt schoongemaakt want ‘dit is natuurlijk geen gezicht.’
Die persoon geeft nooit fooi, zegt geen alsjeblieft en neemt de term ‘bediening’ wel héél letterlijk.

Maar dit alles zou die persoon snel vergeven zijn, als er vriendelijk bij gekeken of gelachen werd. Een vriendelijk woord was genoeg geweest. Maar ook deze fundamentele onderdelen van menselijke communicatie is die persoon vreemd.
Voor die persoon is het nooit goed en iedereen die wel eens een baantje heeft gehad dat met mensen te maken had, kent die persoon.  Het is een zeer algemeen fenomeen wat nog steeds niet minder is geworden in de afgelopen jaren, als ik mijn moeder mag geloven. Een triest vooruitzicht dus.  Maar er is een oplossing! Echter, voordat ik verder ga wil ik nog wel heel duidelijk zeggen dat 95% van de mensen die je tegenkomt als je in de horeca werkt niet bestaat uit die personen. Sterker nog; die mensen zijn vaak de reden waarom je in de horeca werkt (in mijn geval dan.) Ze zijn vriendelijk, blij dat ze geholpen worden en dankbaar als dat ook nog via de regelt gebeurt.  Hartstikke leuk dus en ik ben de laatste die zou klagen over een horecabaantje; ik doe het niet voor niets al een paar jaar.
Maar dan die vijf procent. Die vijf procent heeft de vervelende eigenschap te overheersen tegen opzichte van alle leuke mensen. De vijf procent weet het namelijk altijd voor elkaar te krijgen, je dag in de bediening, of achter de bar, of waar je dan ook je geld mee verdient, een flink bittere nasmaak te geven. Hier dan ook de oproep tot iedereen die dit leest: Jullie kunnen dit veranderen! Die vijf procent hoeft geen vijf procent te zijn! Ze moeten toch ergens vandaan komen? Dus ik hoop met deze column een algemeen belang te dienen, mijn oproep als tegengif voor deze dystopie van een wereld vol met die personen. Bij deze, mijn oproep:
ALSJEBLIEFT!
WORD NIET DIE PERSOON!

Advertenties

2 thoughts on “Alsjeblieft niet

  1. Joey 9 januari 2014 / 20:12

    Die 5% is dan ook exact de groep die nooit een fatsoenlijke baan gehad waar je leert wat werken is; zeg een horecabaan, of zwaar onderbetaalde fysieke arbeid voor een baas waar je een hekel aan hebt. Ik werk zelf in de horeca (het type waar deze 5% veel voorkomt, een Michelin hotel), en zal daarom altijd relativerend zijn ten opzichte van het personeel als het aankomt op fouten of drukte. Het zal je verbazen hoe verrast of vrolijk mensen opkijken als je bijvoorbeeld bij de kassa in de Albert Heijn ‘werk ze’ zegt in plaats van gewoon doei. Wederzijds respect.

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s