De afbraak van de vrijwillige wil

Paniek in de Utrechtse wijk Lunetten! Sinds de gemeente begin augustus Vernieuwend Welzijn (lees: bezuinigingen) heeft doorgevoerd is het beheer van sociaal cultureel centrum De Musketon een grote chaos. In het buurthuis raken sleutels zoek, zijn de toiletten smerig, zijn aanspreekpunten verdwenen en de vaste telefoonlijn is afgesloten. Big deal? Jazeker, want dit is een prachtig voorbeeld van hoe in de toekomst welzijnsbeleid er uit gaat zien. Niet de gemeente, maar vrijwilligers moeten ons welzijn in stand houden. Participatiesamenleving all the way!

Even inzoomen op het Lunettense buurthuis. Het is een plek waar mensen samen komen. Er is bijvoorbeeld een peuterspeelzaal, een speel-o-theek, een jeugdhonk, een fitnesscentrum en een bibliotheek. Daarnaast is er regulier zalenverhuur voor vergaderingen, cursussen maar ook voor opvang van sociaal zwakkeren. Oftewel, De Musketon is het hart van de zuidelijke wijk in Utrecht.

En ik heb het er al eens over gehad: vrijwilligerswerk is van levensbelang! Deze schoolperiode, voor de opleiding journalistiek, had ik het blok ‘wijkkrantje’ maken. Ga Utrecht in en zoek uit wat er speelt. Zo stuitte ik dus op dossier De Musketon in Utrecht. Een bron van inmiddels wekenlange frustratie waarbij ik heb gesproken met gebruikers, jongerenwerkers en bewonersoverleggen. En juist voor deze mensen gaat het allemaal veel te rap. De gemeente drukt de nieuwe verantwoordelijkheden veel te snel door de strot.

Mocht je denken dat er nu een links praatje komt, dan is dat niet het geval. A. Het gemeentelijk bestuur in Utrecht is een links bolwerk. B. Je zou zelf eens moeten zien wat er aan sociaal en cultureel welzijn is opgebouwd in de afgelopen jaren. Want wat je politieke kleur ook moge zijn: elke richting heeft meegewerkt aan het degelijke stelsel wat we nu hebben. Dat is in de loop van de afgelopen decennia langzaam gegroeid, dus zou het logisch zijn om het ook langzaam af te bouwen. Maar geld is de noodzaak momenteel, helaas.

Er werden drie vaste krachten ontslagen. De mensen die verantwoordelijk zijn voor het pand, de weg weten, vragen van jong en oud kunnen beantwoorden, toezicht houden en weten wie bij voorbaat al hulp nodig heeft. Want onthoud: voor een wijk als Lunetten met veel sociaal zwakkeren is De Musketon een rots in de branding. Je kunt je voorstellen dat wanneer deze mensen verdwijnen er een verschuiving plaatsvindt in verantwoordelijkheden.

Want wat nou als er brand uitbreekt? Wie komt er helpen bij een ongeval? Er is nauwelijks geld om nieuwe krachten van te betalen, dus leek het er even op dat vrijwilligers in de bedrijfshulpverlening diploma (BHV) op zak moesten hebben. Dit is aangepast tot het verplicht volgen van een cursus, maar het moge duidelijk zijn: op deze manier haken mensen af. Dat is juist niet wat we willen hebben, toch?

Mensen kunnen namelijk tot in zekere zin inkomen: het is crisis, bezuinigingen en minder geld om te besteden. Logisch. Tot zover het begrip. Maar als je in rap tempo, zonder ondersteuning, allerlei officiële verantwoordelijkheden over de schutting flikkert, dan breek je iets heel kostbaars af. Namelijk: de wil om iets voor niets te doen. De mensen die we de komende tijd zo hard nodig hebben om het sociale welzijn goedkoop in stand te kunnen houden.

Dit geldt niet alleen voor vrijwilligers in buurthuizen, maar ook voor andere takken in de samenleving. Als ik vrijwillig wil werken bij Pinkpop moet ik bijvoorbeeld details invullen voor de Belastingdienst, zodat de overheid weer kans heeft om ergens geld vandaan te kunnen schrapen. En ik durf te wedden dat er meer vrijwilligerssectoren zijn die last hebben van vlug bezuinigingsbeleid van de overheid. Opeens heb je andere verantwoordelijkheden en regels waar je eigenlijk nooit voor hebt getekend.

Hier valt voor de overheid zoveel terrein op te boeken. Als je iets bezuinigt, doe het dan geleidelijk of luister goed naar de mensen met ervaring. Vrijwilligers zijn van levensbelang, maar de wil om iets vrijwillig te doen is misschien nog veel kostbaarder. Dat is namelijk het gevoel én het zijn de mensen waar we zeker de komende jaren op moeten teren als het gaat om zorg, welzijn en cultuur.

Ik hoor graag jullie ervaringen. Doen jullie vrijwilligerswerk? Verandert er voor jou iets in de omgeving? Laat in dat geval hieronder een reactie achter!

Advertenties

One thought on “De afbraak van de vrijwillige wil

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s