Vegan Challenge

Afgelopen zondag zag ik een advertentie van de ‘vegan challenge’. Dit is een concept waar mensen zich voor kunnen aanmelden en waarbij zij zichzelf de opgave stellen de hele maand november geen enkele dierlijke producten te consumeren. Wanneer je je aanmeldt voor deze challenge, krijg je in de maand november dagelijks veganistische recepten opgestuurd die je kunnen helpen om voedzaam te blijven eten, zelfs zonder het gebruik van producten die doorgaans een vaste plaats in een maaltijd innemen. Zelf eet ik al tien jaar strikt vegetarisch, maar veganisme gaat daarin nog een stap verder. Ik ben daarom ook zeer benieuwd naar hoe ik het vol zou houden.

Veganisme is het niet consumeren van dierlijke producten. Dit is een nog drastischer stap dan het meer bekende en meer gehanteerde vegetarisme, waarbij enkel vlees en vis uit het eetpatroon worden verwijderd. Bij veganisme worden ook andere dierlijke producten, zoals gelatine, eieren en zuivelproducten, niet meer genuttigd. Tegen het doden van dieren, en dus het nemen van een leven dat niet genomen had hoeven te worden, strijden vegetariërs een persoonlijk vete. Veel veganisten denken echter dat de levensomstandigheden van dieren die dierlijke producten leveren zo erbarmelijk zijn dat ook het consumeren hiervan een onnodige luxe is.

Mijn aanvankelijke reden om vegetarïer te worden was dat ik erachter kwam dat vlees eten voor mijzelf niet een noodzaak was. Ik was toen elf en zat in groep acht van de basisschool. Twee jongens in mijn ‘tafelgroepje’ wilden voor het paasontbijt graag vegetarische saucijzenbroodjes, omdat hun dieet al een zo minimaal mogelijke hoeveelheid vlees bevatte. Het was mijn taak om deze te maken, en stom genoeg maakte ik evenveel vegetarische als ‘normale’ saucijzenbroodjes. Stom genoeg, leek het toen, want drie vierde van de vega-broodjes bleef over. Minder stom, bleek daarna, want juist door het eten van die overgebleven broodjes ontdekte ik dat vlees niet nodig was. Waarom immers varken en koe eten als de vegetarische optie (bijna) even lekker is?

Precies dit is ook mijn reden om nu deze vegan challenge aan te gaan. Melk, kaas en ei maken momenteel een groot deel uit van mijn maaltijden. Ik zou zelfs zo ver gaan als te zeggen dat vrijwel iedere avondmaaltijd beter wordt als deze kaas bevat. Toch wil ik mij nu dezelfde vraag stellen als ik dat tien jaar geleden deed: heb ik het echt nodig? Want gewoonte is iets anders dan behoefte en ik vind het belangrijk stil te staan bij wat ik zelf kan doen aan een betere wereld. Dit is een kwestie waar ik dagelijks mee bezig ben, maar ik moet mijzelf nog altijd dwingen bij mijn dagelijkse gewoonten stil te staan en er van een afstand naar te kijken.

Wanneer blijkt dat ik zelf onder veganisme lijd, of wanneer ik merk dat het offer voor mij te groot is, is dat in ieder geval een bewuste keuze geweest. Dan is dat een persoonlijke beslissing, waarbij ik mijn eigen belangen heb afgewogen tegen wat ik kan bijdragen aan een gezondere wereld. Als ik het echter niet probeer, val ik in een vast stramien dat schadelijker kan zijn dan nodig om een goed leven te leiden.

Alle lezers raad ik aan zoiets te proberen. Probeer misschien een maand vegetarisch te eten, en kijk of de impact inderdaad zo groot is als je al die tijd vreesde. Of eet minder vlees, om bewust te worden van de alternatieven. Kies op z’n minst een keer voor sojamelk in je ‘caramel macchiatio’.
Sta in ieder geval stil bij je gewoonten en probeer te zien waar de grens tussen noodzakelijkheid, behoefte en gewoonte ligt. Maak een afgewozen keuze, en niet een keuze gebaseerd op hoe je nu eenmaal leeft. Tradities en gewoonten zijn absoluut non-argumenten tegen een betere wereld, en een betere wereld begint bij jezelf.

[ Lees hier meer over de vegan challenge; geen verplichtingen, slechts een uitdaging. Er zijn geen consequenties verbonden aan afwijken van het veganistisch dieet ]

Advertenties

4 thoughts on “Vegan Challenge

  1. ikbenelise 14 oktober 2013 / 23:12

    Héél veel succes gewenst! Hier op de boerderij word ik al vreemd aangekeken als ik de woorden ‘vegetarisch eten’ in m’n mond neem, maar ik ben er zelf ook al lang achter dat vlees overbodig is. Persoonlijk wil ik mensen verder niet tot last zijn en ben ik opgevoed met ‘eten wat de pot schaft’, dus eet ik gewoon vlees (sterker nog, ik eet alles). Toch vind ik het heel moedig dat je veganistisch eten gaat proberen en ik wens je enorm veel succes :D

    • Meike van Roessel 15 oktober 2013 / 12:02

      Dat is zelf ook iets waar ik mee zit. Met vegetarisch eten valt het nog mee, maar ik vrees dat het met veganisme erger zal zijn. Als het goed gaat, overweeg ik wel ‘voor mezelf’ vegan te gaan, maar als bij anderen toch weer slechts terug te keren naar vegetarisme.

  2. angelquique 17 oktober 2013 / 18:32

    Erg knap van je dat je de challenge aangaat! Ik zou veganistisch denk ik écht niet kunnen, maar zou op zich wel een maand vegetarisch willen proberen, kook nu als student ook al veel minder met vlees en vis. Maar ben ook een ‘wat de pot schaft’ eter, dus dat gaat wel lastig worden in weekenden. Mijn melk en yoghurt probeer ik nu wel al te vervangen met sojaproducten (:

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s