Choosing became a wee bit difficult

braveheart_freedom

Op het moment dat dit artikel gelanceerd wordt, zal ik mij, waarschijnlijk genietend van een goed glas twaalf jaar oude Schotse whisky, bevinden in een pub onder de rook van Edinburgh Castle. Een ideaal moment om het over Schotland te hebben dus!

Op dit moment is men druk bezig met campagne voeren voor of tegen het referendum dat gepland staat in september 2014, met de vraag of Schotland onafhankelijk moet worden. Dit referendum is al jaren de wens van de Schotse lokale regering, die sinds 2007 wordt gedomineerd door de nationalistische Scottish National Party. Het jaar 2014 is zelfs bijzonder symbolisch, omdat het dan 700 jaar geleden is geweest dat de Schotse koning definitief de onakhankelijkheidsoorlog tegen de Engelsen won in de Slag bij Bannockburn (voor de Braveheart-fans: dat is de slag in de laatste scène van de film). Een onafhankelijkheid die bijna 300 jaar duurde, totdat de Schotse koning James VI ook de Engelse troon erfde, waarna beide landen 100 jaar later officieel werden samengevoegd in de Act of Union van 1707.

De Engelsen zijn, begrijpelijk, niet zo heel blij met de roep om onafhankelijkheid, en wijzen daarbij op de vele obstakels die in de weg liggen wanneer Schotland zich daadwerkelijk afscheidt. Één van de belangrijkste obstakels is wel de Europese Unie. Waar Engeland liever had dat hun eiland heel, héél ver weg had gelegen van de rest van Europa, daar is Schotland opvallend positief ten opzichte van Brussel. De grootste reden daarvoor is dat de Schotse economie afhankelijker is van export naar Europa, terwijl die van Engeland meer gericht is op de wereldmarkt. Het probleem met onafhankelijkheid is alleen dat het niet zeker is of Schotland automatisch lid kan worden van de EU, of dat het zich opnieuw moet aanmelden voor lidmaatschap van een organisatie die nou niet bepaald bekend staat om het snel afhandelen van zaken. Daar komt ook bij dat, wanneer Schotland besluit om binnen Groot-Brittannië te blijven, het misschien alsnog gedwongen wordt uit de EU te stappen. In Londen worden namelijk stappen ondernomen om in 2015 een referendum te houden over het lidmaatschap, en gezien de opkomst van anti-Europese partij UKIP is de kans reëel dat #brexit aanstaande is. Een lose-lose-situatie voor de Schotten dus, en koren op de molen voor Schots-nationalisten. Immer: liever een moeilijke hertoetreding dan een permanente uittreding.

Domme zet van de Engelsen, want het leek erop dat de Schotten tegen onafhankelijkheid gingen stemmen. Slechts 34% van de bevolking zou vóór afscheiding stemmen, een cijfer dat ongetwijfeld zal stijgen wanneer Groot-Brittannië de EU zou verlaten. Je zou denken dat Londen liever zo veel mogelijk moeite zou doen om een van zijn rijkste regio’s te behouden, dat tevens over zeer veel delfstoffen beschikt, een zeer grote techtnische industrie heeft rond Edinburgh, en de meeste militaire bases van het land huist.

Ik zal de Schotten in ieder geval verwelkomen, mocht de bevolking zich wél voor onafhankelijkheid uitspreken. Dat doen ze immers nu ook bij mij. Prettige vakantie!

Advertenties

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s