Wendy Davis

De laatste tijd ben ik weinig op de hoogte van de Nederlandse berichtgeving over buitenlandse kwesties, omdat ik dit soort zaken doorgaans via internationale media meekrijg. Spaar me dus als u dit verhaal al genoeg heeft gehoord, maar afgelopen dinsdag was een belangrijke dag in Texas. En dit bespreek ik graag. Ik heb het natuurlijk over de ‘filibuster’ van Wendy Davis, waarmee zij het stemmen over een strenge abortuswet in de staat met minstens een jaar heeft kunnen uitstellen.

Om deze situatie te kunnen beschrijven, is waarschijnlijk enige uitleg bij twee concepten nodig.
Eén: de filibuster. De filibuster van Davis hield in dat zij bijna twaalf uur over de abortuswet moest spreken. Als dit haar namelijk zou lukken, was de Senaat niet in staat geweest voor twaalf uur ’s nachts over het wetsvoorstel te stemmen. Gezien de overgrote meerderheid van de Texaanse Senaat bestaat uit Republikeinse mannen, zou het wetsvoorstel met deze stemming waarschijnlijk worden aangenomen. Uiteraard zitten enkele haken en ogen aan zo’n filibuster. Davis zou niet toegestaan zijn te gaan zitten, ergens tegenaan te leunen, een plaspauze in te lassen, of ook maar even een ander onderwerp aan te snijden dan het wetsvoorstel zelf.
Het tweede concept dat misschien verheldering vereist is het wetsvoorstel zelf. Niet dat ik vermoed dat u niet weet wat ‘wetsvoorstel’ betekent, maar het is wel belangrijk te weten wat dit specifieke wetsvoorstel inhield. Het ging in deze kwestie om een wetsvoorstel dat ervoor zou zorgen dat abortussen niet meer gepleegd mogen worden na twintig weken zwangerschap. Dat is, ter vergelijking, een maand vroeger dan waar de grens in Nederland ligt.

Wendy Davis begon haar lange speech op roze tennisschoenen en had een bijna oneindig pakket bij zich aan verhalen van individuen die zouden worden benadeeld door het voorstel. Toch schijnt zij tijdens haar spreken driemaal van het onderwerp te zijn afgedwaald, waardoor er vanuit de Republikeinen in de Senaat een motie kwam om de stemming toch door te laten gaan. Deze stemming (die inderdaad werd toegestaan) is toen nog flink vertraagd door meerdere vragen vanuit de Senaat. De gehele situatie zorgde voor veel aandacht in de (social) media en ook in de Senaat zelf ontstond chaos en een felle discussie.

Iets na middernacht leek het erop dat door het stilvallen van de filibuster de stemming toch nog ten gunste van het wetsvoorstel had uitgepakt, tot de grootste schande van de dag aan het licht kwam. Republikeinse senatoren vervalsten de tijdsprint om het te doen lijken alsof de stemming enkele minuten voor twaalf was afgerond, waar dit in werkelijkheid juist vlak erna was. Deze oplichterij veroorzaakte verwarring en een vermindering van geloofwaardigheid, maar wel opheldering:  een terugkeer van het wetsvoorstel zal nog even op zich moeten laten wachten. Wendy Davis’ missie is geslaagd.

Gelukkig.

Voor meer hierover, kijk ook op:
* The Guardian
*
* NOS op 3

Advertenties

One thought on “Wendy Davis

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s