Frustratie en betrokken. Facebook het!

Ik ga het er gewoon over hebben! Omdat het kan!

Facebook! Het medium dat we allemaal gebruiken omdat we Farmville kunnen spelen! Op Hyves kon dat niet, en dat bleek uiteindelijk toch voor kleine kinderen te zijn! Facebook is volwassener, groter, internationaler. Conclusie: Het zit vol met idioten.

Ik moet het even goed uitleggen. Dit bericht komt naar aanleiding van een frustratie over hoe er over Boston bericht wordt door een aantal van mijn “vrienden”. Ik kan ook Twitter gebruiken voor dit bericht, maar Facebook is nu eenmaal even iets populairder.

Het is al eeuwenoud, de kettingbrief. Het neemt elke keer een andere vorm aan! Vroeger schreef je op waar je woonde en stuurde je het door naar een vriend, die kon dat dan ook doen, en met een beetje geluk ging hij de gehele wereld over! Toen kwamen daarna de berichten dat je een dood of vervloekt meisje je kwam bezoeken als je het niet naar 10 mensen of meer doorstuurde..

En nu komt betrokkenheid op Facebook. En het vervelende is, we trappen er massaal in! “Kijk, ik deel dit bericht over Boston omdat het erg is en het bericht zegt dat ik het moet doen anders ben ik een koude klootzak!”

Nee, het maakt je geen koude klootzak. Als je een seconde langer nadenkt je beseft dat het compleet géén doel dient! Want we passen het bericht niet aan of we vermelden niet wáárom we het delen, alleen dat het verschrikkelijk is. Als ik iets deel op Facebook dan wil ik mensen óf ergens bewust van maken of vind ik de grap gewoon zo leuk dat ik het door wil vertellen. Voor Boston heb ik niets op Facebook gedeeld omdat de tragedie ‘in zijn algemeen’ delen op Facebook gewoon raar is. En als mijn vrienden in Boston hun benen zouden hebben verloren, dan mogen ze het op Facebook zetten! Dat is mijn sociale netwerk! Als de FBI informatie deelt op Facebook over hoe je kan helpen, en ik weet dat er in mijn contactenlijst mensen bevinden die er iets aan hebben, dan deel ik het.

Waarom vertonen we dit gedrag eigenlijk? Wat schieten we er mee op? Kijk, negeren hoeft van mij echt niet. Verschrikkelijke rampen gebeuren overal. Boston is bizar en naar. Het is een tragedie omdat er heel veel mensen gewond bij zijn geraakt. Maar ik snap niet waarom je het moet delen met: “Oh, wat erg!”. Ben je laatst in Boston geweest? Huil je nu écht om deze tragiek? Ben je persoonlijk geraakt? Vaak is dat niet eens het geval! Op Facebook ben ik benieuwd wat jullie doen, op NOS.nl of Nu.nl benieuwd wat de rest van de wereld doen. Don’t get them all mixed up!

Mijn punt is eigenlijk, denk gewoon wat langer na over -wat- je doet, welk doel dient het? En hoewel internet, en dan social media in het bijzonder, vooral een punt is om ego’s te strelen… is het tóch wel fijn als de ego’s niet direct voor de snelste streling kiezen, maar voor diegene die het langst duurt en eventueel nog iets bijdraagt aan een (maatschappelijk) debat.

Advertenties

2 thoughts on “Frustratie en betrokken. Facebook het!

  1. Daan Kusen 24 juni 2013 / 21:56

    Eens. Ook die RT’s op twitter van ‘RT als je meeleeft met de slachtoffers van die en die ramp’ of ‘RT als je een kaarsje op steekt voor die en die’. Alsof wanneer je dat niet zou doen, je harteloos o.i.d. zou zijn.

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s