Ode aan de vrijwilliger

In dagen dat er weinig geld tot beschikking is wordt er vaak gezocht naar goedkopere alternatieven. Meestal wordt er gekozen om werknemers te ontslaan of mensen ‘er uit te werken’.  Want wie zal ooit kosteloos willen werken voor een bedrijf waar je al jaren voor in dienst bent. Daarom verbaas ik me ook altijd hoeveel vrijwilligersorganisaties fatsoenlijk kunnen functioneren in deze tijd.

Kijk maar eens om je heen. Het zijn vaak dingen waar je in eerste instantie niet bij nadenkt. Een trainer van de gemiddelde voetbalclub spreekt misschien voor zich. Maar wat dacht je van bibliotheken, hangplekken voor jongeren, wijkbestuur, lokale omroepen en festivals? Uit ervaring kan ik zeggen dat het bovengenoemde tot nog toe de leukste organisaties zijn geweest waar ik ooit voor heb mogen werken. Het gaat niet zo zeer om het geld, maar om andere dingen waar mensen waarde aan kunnen hechten.

Een voorbeeld is de jongerenraad waar ik onderdeel van ben geweest een aantal jaren terug. De jongerenraad was volgens de officieuze omschrijvingen een ‘adviesorgaan van de gemeente Grootegast’.  Toegegeven, dat zag je niet altijd terug in wat je deed en zoveel hebben we ook weer niet gerealiseerd. Maar het waren wel vaak kleine dingen die mij als toenmalig pubertje blij maakte. Een klein festival organiseren bij het zwembad of een blikvanger regelen aan een drukbereden fietspad.

Nog zoiets is de lokale omroep. In Groningen staat een degelijk mediabedrijf (OOG) waar ik nog regelmatig bewondering voor heb. Op een paar gesubsidieerde banen na (tegenwoordig ook geen vetpot) wordt de boel gerund door een groots team vrijwilligers en onbetaalde stagiairs. Het is een van de meest gezellige en leerzame projecten waar ik deel van heb mogen uitmaken in mijn prille mediacarrière. En ik ben daar zeker niet de enige in die er zo over denkt. Als ik niet in Hilversum vertoefde zou ik daar met meer regelmaat mijn hoofd laten zien.

Daarnaast heb je nog evenementen als Pinkpop waar ik afgelopen weekend gruwelijk veel plezier had. Wat doe je daar dan? Polsbandjes checken, kijken of mensen hun gasbrandertjes wel op de BBQplaats hebben. Het zijn de meest geestdodende klusjes, maar wel sociaal en supergezellig. Dit gold ook voor het begeleiden van verstandelijk beperkten op een scoutingvereniging. Hoe de leden daar net zoveel plezier hebben in het inkleuren van kleurplaten als het besturen van een zeilboot is echt hartverwarmend.

Al deze organisaties waar ik wel eens klusjes voor heb gedaan hebben een ding gemeen. En dat drukt zich niet direct uit in financiën. Het is voldoening op een bijzondere manier: het feit dat anderen plezier hebben of krijgen door wat jij doet. Ik vraag me dan ook altijd af waarom zo veel mensen onwetend zijn van de organisaties die werkelijk in elk klein dorpje te vinden zijn. Niet altijd even belangeloos maar wel vaak met idealen waar je in een tijd van crisis veel bewondering voor kan hebben.

En ja, we hebben het ook druk met veel belangrijke zaken zoals levensonderhoud en schulden. Maar het is echt een gemiste kans als je nooit de dollartekens eens uit je ogen hebt weggepoetst.

Zonder vrijwilligers zou deze wereld er heel anders uit zien.


Advertenties

One thought on “Ode aan de vrijwilliger

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s